VO Stage - dag 9: bijna aan 't einde..

Ze vliegt, die tijd. Het is alweer de op een na laatste keer dat José en ik in alle vroegte naar Zoetermeer vertrokken voor een stagedag en inmiddels met thee en kruidnoten in de trein terug naar Utrecht zitten.

Na het maken van wat kopietjes, was het alweer tijd om les te geven en ik begon vandaag in 1tl, een lieve brugklas die José en ik samen les geven. Op het programma stond het zingen van I’m Yours, het behandelen van de theorie voor het s.o. van volgende week én spelen.

Hoewel er niet door iedereen even positief werd gereageerd op mijn keuze van het nummer; deed iedereen uiteindelijk zachtjes, maar goed mee. Toen Maurice vervolgens ook nog een stevige beat onder mijn begeleiding gooide en er 3 lln. wel door de microfoon wilde zingen, was het succesmoment daar! Met een flink applaus het onderdeel zingen behandeld. Door naar theorie; er kwamen ineens schriftjes en pennen tevoorschijn. Met een behoorlijke vaart alle theorie van de afgelopen weken doorgenomen (toonduur, kruis, akkoorden, rap, clean, distortion, vingerzetting). Leuk om te merken dat sommige lln. mijn zinnen al af begonnen te maken met de juiste antwoorden, voordat ik mijn vragen kon stellen. Zo snappen ze vooral het kruis erg goed nu en kunnen ze de 2 belangrijkste vormen van rap inmiddels wel dromen (messagerap & gangstarap). Het spelen ging tot slot ook goed, al blijft de DJ-knop op het keyboard voor veel lln. een verleiding die lastig te weerstaan is.

Helaas was dit mijn laatste les voor deze klas. Ik heb ze bedankt en uiteraard veel succes gewenst voor hun s.o. Toch leuk dat een van de onrustige, ‘vervelende’ jongens uit de klas bij de deur zei: ‘hopelijk zien we u nog een keertje’. Leuk!

Het bovenbouwkoor (3^e uur) ging echt vele malen beter dan vorige week. Ik wist voor mijzelf nu ook duidelijker wat ik wilde en José gaf bij het klassieke stuk wat begeleiding d.m.v. de akkoorden op piano. De lln. waren ook serieuzer en voor het eerst had het zin de maat te slaan, want ook mijn pogingen tot crescendo werden opgepikt! De mannen waren meer zeker van hun tonen dan ooit, maar het was vooral de opmerking: ‘doe eens alsof je in een kerk zingt en het galmt er prachtig’ en ‘maak het eens deftig en chique’ verrichte een kleine transformatie qua geluid.

Terwijl de bovenbouwers nog hun o-urenkaart lieten aftekeken, stroomden de leerlingen van B1K al binnen. Ik hield de tijd even in de gaten en voordat iedereen die weg moest weg was en alle lln. zaten, was de les al 5 minuten bezig en dat terwijl ik veel wilde doen!! Hmmm.. snel de punten van het programma voorgedragen en aan het zingen: opzij, opzij, opzij ('t is een hit, ik zeg het je!!).

Na het zingen wilde ik heel leuk de toonduur nog een keer doornemen met quiz (ik speel en lln. raden), maar zoals het de laatste tijd vaker in mijn nabijheid gaat, was het ook op dit moment dat de computer/beamer/bord/apparatuur/techniek.. kortom al het digitale er mee ophield. Weg lesonderdeel (ging juist om koppelen visueel - auditief).

Dan maar door naar voorspelen en dat ging goed! Het was druk, chaotisch en gezellig, maar iedere lln. was aan het oefenen of voorspelen en ik mocht prima cijfers geven. Ze hebben blijkbaar de afgelopen weken beter geoefend dan ik dacht!! Volgende week nog wat lln. laten voorspelen (laatste 7), zingen en een stuk van de dvd STOMP kijken, daar heb ik nu al zin in.

Feedback

Ik heb eigenlijk niet zo veel feedback gehad vandaag.

Maurice vond het 'lekker gaan' het 2e uur. Structuur was helder, uitleg van de theorie ook en het zingen was lang genoeg zo.

Wat Gert-Jan van mijn les het 4e vond, weet ik niet heel goed. Zelf vond ik het wel goed gaan en bij de nabespreking knikte hij naar mijn idee instemmend haha. Hij heeft de les namelijk gevolgd vanuit het kabinet waar hij bezig was de ik-kan-alles-maken-man te bereiken omdat Kiki het 5e ook nog met het smartbord moest werken.

José heeft me uiteraard ook wat woorden toegeschreven, maar die heeft ze zelf nog thuis (komt dus nog)!

Pinda loslaten!

Na het lezen van Nynke haar blog gisteravond (die wat mij betreft door iedereen gelezen zou moeten worden!!), heb ik mijzelf vandaag een dag vrij van school gegeven. Met andere woorden:

Ik heb even mijn pinda losgelaten en zit inmiddels heel relaxt aan mijn hoofdvakopdrachten te werken (zo'n site maken is toch makkelijker dan gedacht!!) onder het genot van een grote pot zoethout-thee, kaneelkoekjes van Verkade binnen handbereik en de prachtige keltische muziek van Orion die gemoedelijk door mijn woonkamer klinkt.

Ik voel mijn batterij weer helemaal opladen!

Wat doen jullie om je batterij weer op te laden?

VO Stage - dag 8: rustuhg aan, rustuhg aan!

Vanmorgen een half uur eerder met José naar Zoetermeer afgereisd om zeker te weten dat de kopieerman onze Beatles-boekjes kon printen. Het gebeurt nog wel eens dat de beste man spoorloos is verdwenen wanneer wij kopieën willen maken en we hadden vanmorgen geen zin in een speurtocht. 30 Beatles-boekjes later kon ik het tweede uur beginnen met lesgeven!

2^e uur; B2L

Vandaag gestart met het uitdelen van de boekjes met info over de Beatles, wie zijn ze, waar komen ze vandaan en wat voor een muziek maken ze? Op de achterkant van het boekje de liedtekst van Twist & Shout geprint en.. nou wat toevallig, die gingen we ook zingen!

Omdat het lied een call&response-achtige structuur heeft, verliep het aanleren behoorlijk soepel. Niet in een keer hoor, want wat ik thuis had verzonnen, bleek in de praktijk niet te werken. Omdat het zo overduidelijk vraag en antwoord is, bleek dat he beter was als ik de vraag zong en de lln. het antwoord. Stiekem leerde de lln. vervolgens ook de vraag, omdat ik die de hele tijd voorzong en de melodie nauwelijks veranderd. Laatste keer klonk super!

Over naar het spelen, wat voor sommige nog even behoorlijk oefenen was. Gelukkig wel ander materiaal mee voor de lln. die het wel in 1 keer kunnen. Dat verschillende niveau is wel iets wat ik in de gaten wil houden: hoe kun je voor de één een succeservaring binnen handbereik hebben en de andere lln. verder uitdagen in hetzelfde speelstuk? Verder werd er goed gewerkt ondanks de drukke energie die voelbaar was.

3^e uur; Bovenbouwkoortje

Ik was iets te laat ivm uitlopende reflectie, maar José was al heel goed begonnen! De groep die er vorige week ook was, was geconcentreerd en kenden sommige delen van hun partij nog. De groep die nu voor het eerst was, was erg afwachtend en kunnen blijkbaar erg goed zingen met kauwgum en drop!

Sentimental Journey ging op het eind beste goed, al zijn de mannen alles behalve toonvast. Remember Me, My Deir niet echt geoefend vanwege het ontbreken van voldoende partijen. Ter compensatie maar de canon ‘twideliedap’ gedaan, die er bij iedereen heel goed inging. José vervolgens de hee, hee.. er overheen gezongen. Volgende week veel werk aan de winkel!

4^e uur; B1K

Vandaag begonnen met uitleggen wat we gingen doen en gelijk doorgegaan met zingen. Eerst opzij, opzij gedaan. Eerst een couplet en refrein voorgezongen en de lln. vervolgens het hele lied laten zingen. In totaal hebben we het lied 3 keer gezongen, waarbij een volgende keer steeds sneller. Leuk dat ze het vinden!!

Toen De Kat van Ome Willem gezongen in een rustiger tempo dan vorige keer, maar toch was ik achteraf wat snel tevreden met wat ik hoorde. Jammer.

Daarna spelen, eerst duidelijk verteld wat ik van ze verwachtte (en ze luisterden erg stil!!) en daarna mochten ze spelen. Dat ging erg goed ging vandaag!

Feedback:

+ Goed aan jou manier van lesgeven is dat er vaart in zit en dat lln. er wel bij moeten blijven (ze krijgen geen kans te verslappen), nadeel is nu nog dat je daardoor soms niet echt een punt kan maken in je verhaal. Lln. weten daardoor niet duidelijk waar de nadruk op ligt omdat je gewoon 1 verhaal hebt.

? Verdeel de groep bij het zingen van vraag & antwoord gewoon in jongens en meisjes, dan kun jezelf duidelijk horen hoe het gaat.

? Waarom niet nog een filmfragment van bv. Sister Act (O Happy Day) of een doe-opdracht (I said a Boom Chicka Boom) om het call&respons-patroon nogmaals de verduidelijken?

+ Je bent duidelijk!

+ Tempo opvoeren (opzij, opzij) vinden ze leuk.

? Je corrigeert ze niet gelijk

+ tempo van aanleren lag lager, dan pikken ze het beter op

? ze zingen de melodie nu wel goed na! O, foutje sluipt er toch weer in. Je pakt het aan! O, toch sluipt het foutje er telkens in aan het eind.

+ spelen was precies lang genoeg zo

VO Stage - dag 7: Vissen spelen en kwarten dansen

Vanmorgen met José weer vroeg in de trein kunnen genieten van de eerste streepjes zon die zich aan de horizon lieten zien. Wat is het lekker wakker worden zeg, met zo’n trein rit. Minder moe dan normaal zitten we nu in dezelfde trein terug, en dat terwijl we beide meer gedaan hebben!

Plan van vandaag: 2^e uur 1tl, 3^e uur koor met examenleerlingen, 4^e uur 1hv.

Ik begon vandaag dus in de fantastische vmbo-klas die José en ik samen lesgeven. Onze lessen sluiten goed en soepel op elkaar aan en dat is te merken aan de lln. Als ik ze vraag naar wat José heeft uitgelegd kunnen ze dat vertellen, maar ook de stof die ikzelf 2 weken geleden heb behandeld, zit er bij de meeste nog in!

Na de theorie over rap, Wat Zou Je Doen gezongen en gerapt à jaaa.. dit kunnen ze en het klinkt zo leuk, ondanks dat de meisjes nog steeds heel zacht blijven zingen. Vervolgens weer een blokje theorie (met luisterfragmenten) over de geluidseffecten ‘distortion’ en ‘clean’ op de elektrische gitaar. Ik had aan het begin van dit jaar nooit gedacht ooit nog Lithium van Nirvana en Master of Puppets van Metallica in een les te gebruiken haha, maar ‘het rockt als een malle’.

Vanuit daar aan het spelen gegaan op de keyboards met het nummer In The End, met juiste vingerzetting en de vissen (lees: fissen) van vorige week en toen was het alweer tijd.

Het derde uur hadden José en ik dus een koortje. Hoewel de helft niet op kwam dagen, hebben we toch elke stempartij met een tweetal kunnen bezetten. Remember me, my deir (een stuk uit de Renaissance) zat er vrij snel in, al hebben we 3 basisten die alles behalve toonvast zijn. Ze zingen wel, maar plaatsten willekeurige noten in het ritme van de tenoren. Toen José en ik beide onze handen gebruikte om toonhoogte aan te geven, liep het al iets beter. Tot slot ook het jazzy stuk Sentimental Journey meegezongen met de opname van José, een stuk waarbij de vingers al lachend geknipt werden en een ieder de eerste regels van zijn of haar partij als snel kon zingen.

Het vierde uur had ik mijn vertrouwde B1K weer. Vandaag De Kat van Ome Willem aangeleerd (= echte aanrader). Ze vinden ‘m heel leuk en ik ook, want ik hoef minder na te denken over de begeleiding = minder stressgevoel.

Omdat het lied veel energie opwekt, die ik als onrust beschouwde, heb ik dit lied wel wat snel er door heen gedrukt.. volgende week dus even rustiger aan!!

Vervolgens stukje theorie over toonduur. Hadden ze al gehad, maar ik wilde het gewoon even herhalen én lijfelijk maken, dus à iedereen op 2 voeten en dansen maar. Op de heerlijke hit Vazimba van Ricky (nou ja... projectweek ofzo???) heb ik halve noten, kwarten en achtsten geklapt, gestampt en geknipt. De lln. mochten in een groepje vervolgens een eigen klank/vorm verzinnen om de kwarten of halve noten te laten horen.

Wow, dit ging best goed. Natuurlijk was het onrustig, want dansen is giebelen, kletsen, raar, spannend, leuk, stom en alles, maar alle groepjes hadden uiteindelijk een nieuwe klank bedacht. Tijdens dit alles 1 jongen wel op de ‘Naughty Chair’ moeten zetten (net als op de basisschool even uit de kring). Ik heb hem daarna rustig uitgelegd dat ik het jammer vind dat ik zijn naam zo vaak moet noemen en dat ik het niet waardeer dat hij overal een grapje van maakt. Toen hij weer mee mocht doen, had hij het begrepen, want ik heb zijn naam niet meer hoeven noemen!

Al met al een leuke en afwisselende les.

Feedback Maurice (2^e uur)

+ 'ja, goed hoor!'

+ duidelijk voorbeeld vingerzetting

+ Iedereen doet mee

+ prima tijdafspraak: 'als ik ja zeg dan...'

+ duidelijke vorm/structuur (doen, theorie, doen, etc)

+ terechte waarschuwing

+ 'je hebt een positieve manier van autoriteit over je, zet dat maar op je blog'

Feedback José, Kiki en Gert-Jan (4^e uur)

+ Er is rust

? Waarom corrigeer je niet gelijk de melodie, zij zingen lager

? Je mag best wat meer eisen bij overgang naar laatste regel couplet

+ Je hebt lol!

+ Je uitleg is duidelijk en rustig

? Misschien een ezelsbruggetje maken voor gepunteerde kwart

+ De lln. vinden het leuk

+ Franklin aanspreken

- Tempo lag te hoog bij het aanleren

? Als je hoort dat lln. vragen waarom moeten we dit doen, leg het dan uit

- Je vergeet na de doe-opdracht terug te koppelen naar de theorie, zoek hierin de uitdaging op

+ Alle lln. doen mee

Mooi moment

Er waren vandaag veel mooie momenten. Van 2 lln. die vroegen wat voor een keyboard ze het beste kunnen kopen, omdat ze er graag thuis 1 willen hebben tot een leerling die perse 'Zie ginds komt de stoomboot' voor wilde spelen. Maar hoogtepunt blijft op de een of andere manier toch altijd het welkom heten bij binnenkomst en het 'tot volgende week zeggen' aan het einde van de les bij de deur.

VO Stage - dag 6: 40 minuten!!

Zo, een uur eerder dan normaal zitten José en ik alweer in de trein terug naar Utrecht. Dit alles vanwege het 40 minuten rooster op het Erasmus vandaag. En met 5 minuten onrust van tevoren en 5 minuten opruimen en afsluiten, moesten wij dan ook bedenken hoe je een les van een half uur vult. Ik vond dit erg lastig!

Maar goed, even naar het begin:

Vanmorgen kwamen we ruim op tijd aan en hebben in alle ontspanning alle juiste partijen en werkbladen bij de drukker kunnen printen. Nog een heerlijk kopje thee kunnen doen in de kantine en op naar de les. Vandaag was het mijn beurt voor de Beatles-les en de leerlingen hebben vorige week blijkbaar goed opgelet, want ze wisten nog wie de Beatles waren, wie welk instrument speelt, waar ze vandaan komen, wat de Merseybeat betekent.. kortom, ze gaven alle antwoorden op de vragen die ik had! Prima dus!

De les begon ondanks deze fantastische kennis wel wat rommelig door het feit dat ik maar niet mijn laptopscherm kon koppelen aan het smartbord. En met de wetenschap van die 40 minuten per les, besloot ik gewoon door te gaan. Verder dus met zingen: Let It Be (kennen ze al goed), nu met tweede stem erbij. De leerlingen begrepen er maar niks van: tweestemmig? Huh? Tegelijkertijd? Samen zingen, maar toch apart? Ik heb die vragen even geparkeerd en gewoon de tweede stem voor- en nagezongen, wat ze prima kunnen. De ene helft zong vervolgens tijdens het couplet de eerste stem en de andere helft de tweede. Toen begrepen ze het pas! Ik heb toen nog een keer verteld hoe het nou zat en nog 1 keer het hele lied gedaan en ja hoor, in alle coupletten was het tweestemmig (met hier en daar een derde en vierde stem van wat brommers).

Door naar het spelen à nieuwe partijen, yeah! Die werken dus. Gewoon heel simpel gehouden en sommige partijen wat uitdagender gemaakt voor leerlingen die het al kunnen. Volgende week kan er tijdens het zingen dus sowieso een begeleidingsbandje bij!!

Na deze les en een korte pauze was het tijd voor mijn tweede les bij Gert-Jan. Wat een heeeeeeerlijke klas is dit. Ik ken de meeste namen, ik zie dat ze hun haren knippen, ik merk het wanneer iemand die ziek was weer beter is en ook dat iemand die niet ziek was nu afwezig is.

Ook hier eerste gezongen (Pak Maar M’n Hand). Daarna was het tijd voor mijn werkblad over het vormschema, die door de leerlingen zelfstandig en stil (jihoeee) werd gelezen. Aan de hand van het lied Vrede van Ruth Jacott (lang leven het Eurovisie Songfestival), kwamen de belangrijkste muzikale onderdelen van een vormschema aan bod. Alle leerlingen hadden netjes de luisteropdracht ingevuld, al vinden ze het gebruik van de letters maar wat raar.

Na het vormschema door met spelen. José geeft als bonus basgitaarles aan een aantal leerlingen en die vinden dat heel leuk. De drummers konden vandaag eindelijk allemaal de basis, al blijft die hi-hat lastig.

Het was al met al een fijne, korte stagedag die me niet zoveel energie gekost heeft! Wel merk ik dat ik 40 minuten echt heel kort vind en dat dat me dan ook tegenwerkt. Ik ga zelf wat drukker doen, waardoor de leerlingen ook iets drukker lijken te worden.

Volgende week ga ik ervoor zorgen dat ze enige vorm van stress, paniek of onrust van mijn kant niet te zien zullen krijgen. Alle fouten, technische mankementen of andere toestanden horen er gewoon allemaal bij; relaxxxx!

Feedback Gert-Jan en José

- laat niet merken dat het je irriteert, het wekt onrust op

? bedenk van tevoren dat je niet 50 minuten les in 40 moet proppen, maar dat je gewoon minder tijd hebt, dus minder doen.

+ 2^e stem was duidelijk aangeleerd, maar wat lastig terug te horen in de groep

+ tempo was goed

+ contact met leerlingen ontspannen

- tijd tekort op het einde

+ je let ook op de orde tijdens het spelen

+ tijdens het lezen is het stil

+ (luister)opdracht sluit aan werkblad

+ rondlopen tijdens het luisteren

+ goede uitleg

? Relevantie A B C

Reflectie - De eerste 5 minuten!!

Omdat de leerlingen van B1K altijd wat later zijn i.v.m. de grote oversteek van het ene gebouw naar het andere, begint de les sowieso altijd iets later. Dit zijn dus om en nabij de eerste 5 minuten van mijn les.

Reflectie & Feedback over:

Zie je in dit filmpje de eerste twee stappen van Gagne terug (aandacht vragen, leerling informeren over doelstellingen)?

Zo ja... wanneer en hoe dan? Zo nee... wanneer en hoe had ik dat wel kunnen doen?

3 tips aan mijzelf (komt nog):

- volgende week doe ik...

- volgende week zeg ik...

- volgende week heb ik...

VO Stage - dag 5: Wat is relevant?

à p.s. vooraf: het is een lange blog, attentie, lange bog...

Wat een start van de dag. Stel je eens voor: je moet om 7.25 de trein hebben en je wordt om 7.00 wakker. AAAAAAAAAAAAAAAHHH! Blinde paniek, chaos, stress, ongeloof.. zo werd ik vanmorgen wakker. Vol adrenaline en met de liefste vader van de wereld (die mij in de fantastische tijd van 6 minuten naar het station scheurde.. alle boetes zijn voor mij), lukte het mij wonder boven wonder toch om de trein te halen en een kwartier later gezellig te keuvelen, te ontbijten en de slaap uit de ogen te wrijven samen met José.

Precies op tijd kwamen José en ik aan op het Erasmus. Om 9.05 startte José het Beatles-project op in 2h/v en begon ik een reeks lessen in 1tl. Op het programma: luisteren naar Wat Zou Je Doen, theorie over rap, rappen met de lln., uitleg over notenwaarden, samen zingen/klappen van melodie. Van te voren was ik helemaal niet zeker over de les. Ik vond het te veel en ik kon ook niet voor mijzelf concreet krijgen HOE ik de leerlingen het rappen aan ging leren. Maar na mijn uitleg over wie ik was, wat José en ik kwamen doen (volgende week geeft José deze klas les) en voor hoe lang, wat we vandaag gingen doen en wat mijn regels waren, had ik ineens het idee dat het vandaag goed zou komen. Ik heb de lln. eerst het nummer van Marco en Ali B laten horen met de vraag wat het verschil is tussen de twee. Beetje open deur; want natuuuuurlijk weten ze wel dat de een rapt en de ander zingt à mooie brug naar mijn uitleg over rap, wat is dat nou?! Die uitleg heb ik express heel klein en beknopt gehouden, maar wel met belangrijke elementen als het verschil tussen Message-rap en Gangsta-rap. De lln. konden zelf aangeven dat de rap van Ali B een Message-rap is, een rap met een boodschap.

Toen: rappen: WOW! Dat kunnen ze dus. Ik had thuis een drumbeat ingespeeld in garageband (heel simpel, maar Jeroen v.d. Blom zou trots op me zijn, ik heb zelfs ‘gequintized’ of hoe hij dat ook noemde) die ik de hele tijd liet herhalen om de verschillende zinnen voor en na te spreken. Leuk om te merken dat de lln. mij beter na konden doen wanneer ik meer accenten gebruikte in de zin. Ik heb flinke complimenten uitgedeeld en was ontzettend verbaasd dat we het 1^e couplet en refrein door konden rappen. Vervolgens nog theorie uitgelegd over notenwaarde aan de hand van het speelstuk In The End die de lln. moeten doen van Maurice. De theorie liep heel goed en de lln. luisterden aandachtig, maar toen ik het praktisch wilde maken raakte ik de grip even kwijt. Het nazingen van de melodie was niet relevant genoeg voor de lln. omdat het klankvoorstellingsvermogen toch al bekend was (m.a.w. ze kennen de melodie al lang). Het werd dus onrustig en ik maakte de afspraak dat als ze nog 1 keer meededen dat we dan nog naar het nummer zouden luisteren. Zo gezegd zo gedaan, vervolgens de les nabesproken en iedereen een fijne dag gewenst.

Om 11.05 was het tijd voor mijn lieve brugklas bij Gert-Jan. Ik merk aan mijzelf dat het me bij deze klas voor het eerst lukt een klas als 28 individuen te zien! Heel fijn.

Plan: zingen, theorie (vormschema), spelen.Mijn inleiding was duidelijk (wat te doen), het zingen ging goed (ik vergat alleen weeeeeeeeeeeer mijn pianopartij, maar wat zingt deze klas goed zeg!!!), de theorie was rommelig (geen kern in mijn verhaal) en het spelen was super. Ik wil kort even toelichten waarom mijn theorie rommelig was. Ik liet ten eerste veels te snel het woord vormschema vallen, waarop ik gelijk merkte dat er een paar lln. afhaakte. Ik kon vervolgens niet de juiste woorden vinden om het kernachtig genoeg uit te leggen. Want leg het jezelf maar eens uit; wat is een vormschema?! Wederom kan ik hier terugpakken op een reflectiepunt van Erzsi, waar de relevantie is van het uitleggen van een vormschema als ze daarna toch iets gaan spelen wat (nog) niks met vorm te maken heeft. De relevantie is er pas, wanneer dat wat verteld wordt weer duidelijk wordt in praktijk. Dus van theorie naar praktijk of andersom, maar het dan wel samenvoegen.

Mooi puntje voor volgende week dus, en ik was dan ook blij dat ik iedereen zo snel mogelijk weer aan het spelen kon zetten. En dat spelen ging goed. Ik had meer overzicht, deelde korte opdrachten uit en heb heel veel lln. persoonlijk kunnen aanspreken. Ook heb ik afspraken kunnen maken met een paar leerlingen wat betreft het spelen van basgitaar en hebben alle lln. die nog moesten afspelen een cijfer gekregen!!

Feedback Maurice, Gert-Jan, Erzsi en José: Ik heb vandaag niet zo heel veel opgeschreven wat betreft de feedback. Over het algemeen was het dat het goed ging. Dat eindelijk mijn strakke (tijds)planning nu lekker liep, dat ik goed wist wat ik wilde en dat ik de leerlingen corrigeerde als het niet goed was, maar ook complimenten gaf als het wel goed ging. Mijn overzicht was beter dan de vorige keer en het helpt enorm de namen van de leerlingen te kennen. Verder mag ik tijdens het pianospelen iets meer enthousiasme laten zien, ook al sla ik de verkeerde tonen aan en verander ik het ritme (gewoon doorgaan!). Ookmag ik in mijn lesonderdelen iets meer nadenken over de relevantie ervan. Heeft het nut om bepaalde zaken te oefenen of uit te leggen. Soms gaat een lesonderdeel echt niet mis omdat ik het verkeerd doe, maar gewoon omdat het voor leerlingen niet relevant is (en dus saai, suf, niet interessant of uitdagend genoeg).

Mooiste compliment van vandaag was dat Erzsi zei dat ik geloofwaardig was. Yes! Het is heel fijn als je geobserveerd wordt en iemand dat zegt.. dat je geloofwaardig bent, dus soort van echt en authentiek.

VO Stage- dag 4: Razende Roeland met een stalen gezicht!

Terwijl José en ik nu voldaan (en vermoeid van een dag stage op het Erasmus College) in de trein zitten terug naar Utrecht, bloggen we er beide op onze Mac’s op los om te laten weten hoe het ons vandaag vergaan is.

Vanmorgen hebben we eerst gekeken bij het tweede lesuur van Maurice: een brugklas theoretische leerweg (vmbo). Er werd een proefwerk besproken en het nummer In The End (Linkin Park) werd geïntroduceerd als volgens speelstuk. Volgens Maurice echt een ‘klassieker’ als het gaat om het introduceren van de achtste noot (die in de pianopartij op de vierde tel zit).

Het derde uur hebben José en ik in de lerarenkamer doorgebracht en onder het genot van een kopje thee hebben we kort ons lesplan doorgenomen. Het vierde uur mocht ik namelijk sinds lange tijd weer een hele les voor de klas staan en dat is altijd even spannend. Op het programma:

- Zingen: Pak Maar Mijn Hand (Nick & Simon) herhalen én nieuw lied Geef Mij Maar Amsterdam (Johnny Jordaan) aanleren.

- Spelen: klas verdelen over drummers en pianisten

Over het zingen ben ik super tevreden, de klas luisterde goed naar mijn aanwijzingen en tijdens het aanleren van het nieuwe lied deden ze goed mee (ook al vergat ik af en toe mijn akkoorden en viel mijn bladmuziek van de piano.. grrrrrr). Nooit geweten dat Geef Mij Maar Amsterdam zo’n knaller zou zijn in deze klas; zij zongen het refrein vol enthousiasme terwijl ik de coupletten zong.

Door naar het spelen: al negen leerlingen hebben de basis van het drummen geleerd, nu was het de beurt aan opnieuw negen leerlingen. De rest van de klas mocht achter de keyboards plaatsnemen met de oefenmap van Gert-Jan. Voor sommige leerlingen was het echt even balen, want die mogen pas als derde groep achter het drumstel en zitten nu dus voor de tweede ronde achter het keyboard. Dit veroorzaakte wel wat onrust en doordat ik intensief met de drummers bezig was, had ik het ten eerste niet zo goed in de gaten en ten tweede was vond ik het lastig om de drummers alleen te laten omdat ik wel wilde dat dat goed zou gaan vandaag. Door het ontstaan van de onrust en het feit dat ik twijfelde in wat ik moest doen, vergat ik ook de tijd te bewaken en gingen de leerlingen de deur uit zonder dat ik heb kunnen nabespreken (erg jammer). Volgens Gert-Jan moet je soms gewoon een Razende Roeland met stalen gezicht zijn om een les in goede banen te leiden, wat ik niet echt was vandaag, maar over het algemeen een goed gevoel over deze les.

Feedback Gert-Jan en José

+ “Dat doe je leuk hoor”

+ Lekker tempo tijdens het zingen

? Geef de drummers een basis(opdracht) mee, laat ze oefenen en verdeel in die oefentijd je aandacht over de leerlingen bij het keyboard

? Denk aan je tijd; stop wat eerder zodat je gezamenlijk kan afsluiten

+ Duidelijke inleiding bij het zingen

? complimenten ook aan het einde van een lied (nabespreken)

+ Leuke pianobegeleiding

? Volume piano in verhouding met zang

+ Gewoon doorgaan als het misgaat

+ Ze leren snel! Goed dat je herhaling toepast.

? Noem de namen van de drummers pas later; nu zorgde het voor onrust

? Als je ziet dat het niet klikt tussen twee leerlingen, wissel ze dan met een ander

Vraag

Wat betreft de teleurstelling van sommige leerlingen vanwege het opnieuw keyboard moeten spelen, had ik samen met Gert-Jan, Kiki en José nog even een kort gesprekje.

Moet je toegeven als iemand geen wil keyboard spelen (en daardoor onrust veroorzaakt), maar wel op de gitaar wil? Bevestig je zo niet het beeld van: als ik maar lang genoeg zeur, dan krijg ik wat ik wil? Of bevestig je en stimuleer je zijn enthousiasme om een ander instrument te spelen?

Gert-Jan adviseerde mij voor een volgende keer een tussenoplossing te bedenken. Dus: ‘als je op het keyboard dat ene nummer nou helemaal kan, dan mag je de laatste 10 minuten op de basgitaar’.

Wat vinden jullie? Wat voor een optie zou je kiezen en waarom?

VO Stage - dag 3

Wat was het voor ons beide even vroeg vanmorgen, maar gelukkig hadden we onderweg heerlijke thee en prachtige uitzichten van een wakker wordend Nederland (zie José haar blog voor verder details). Vandaag zijn José en ik, wegens uitval van de les van Maurice, vanaf het tweede uur aanwezig geweest bij de lessen van Gert-Jan. En we waren niet alleen; ook Kiki (die op het Erasmus haar blokstage gaat lopen) was er bij!

Het tweede uur is een 2^e klas h/v waar José en ik over 3 a 4 weken een lessenserie over de Beatles mogen starten. Nu waren de leerlingen nog bezig om de Rock & Roll serie af te sluiten; er werd na het zingen (van o.a. Hound Dog van Elvis) geoefend op keyboard, gitaar, basgitaar en drums en Gert-Jan gaf cijfers aan de leerlingen die nog voor moesten spelen.

Het derde uur was een zelfstandig werkuur van een examenklas. Aan het einde van dat uur kroop ik heel even achter de piano om de akkoorden voor de volgende les even in mijn vingers te programmeren. Een leerling kwam met een gitaar vervolgens naast me staan, speelde mee en een andere leerling zong vervolgens de melodie. Nou, dat is toch geweldig! Het was tevens gelijk de mogelijkheid om een beetje contact te maken met de leerlingen, omdat ze weten dat wij eind november/begin december met hun 2 koorstukken gaan instuderen.

Het vierde uur stond B1K op het programma, een havo/vwo brugklas waar José en ik beide 10 minuten hadden voor een Nederlandstalig lied.Ik mocht het spits afbijten en heb vanwege de tijd niet met de leerlingen ingezongen, maar begon gelijk met voorzingen (na mijzelf even voorgesteld te hebben natuurlijk). Ik gaf aan dat ik het 1^e couplet en 1^e refrein zelf zou zingen en dat de leerlingen vanaf het 2^e couplet mee mochten zingen als ze het lied kende à DE HELE KLAS GING VOLLE BAK!!! Ik kreeg volgens mij spontaan een rood hoofd en energie in mijn lijf! Niet normaal, wat zingt deze brugklas voor een brugklas supergoed mee. Vanwege de tijd hierna het lied nog een keer gedaan, met de aantekening dat het verschil tussen het couplet en refrein qua volume wel aanwezig moest zijn. Dit deed de klas en toen waren er ineens alweer 10 minuten voorbij.

Feedback

In de reflectie met Gert-Jan, José en Kiki kwam naar voren dat je, wanneer je een ‘Top 40-hit’ gebruikt in je les en de leerlingen het stuk al kennen, weinig ruimte hebt om ze iets aan te leren. Ik heb vandaag gewoon leuk met ze gezongen én ze verschil laten maken in geluidssterkte (en daarmee bevestigd dat het couplet iets anders is dan het refrein). Het was een goede kennismaking met de klas, volgende keer moet ik tijdens het voorzingen echter wel op het volume van de pianobegeleiding letten.

+ Duidelijke instructie

+ Wow! Ze kennen ‘m allemaal, mooi moment

? Bij het voorzingen misschien de piano wat zachter (of gewoon a capella als je ze wat moet aanleren)

+ Werken aan kwaliteit

+ Je hebt de aandacht

? Probeer tijdens het zingen van de leerlingen zelf helemaal niet mee te zingen

? Compliment na het succesmoment misschien wat overtuigender

Top-moment

Mijn top-moment van deze dag was het moment dat alle leerlingen meezongen vanaf het tweede couplet. Ik was gewoon helemaal verbaasd dat ik zoveel geluid/energie/aandacht terugkreeg.

Wat ging er goed?

1 Mijn inleiding was volgens mij duidelijk genoeg, iedereen begreep dat ze eventueel na het 1^e refrein mee mochten gaan zingen.

2 Het voorzingen was duidelijk. Als dan vervolgens de melodie nog een keer herhaald kan worden, is dat voor leerlingen makkelijker dan een wisselende melodie.

3 Het lied is bekend. Ik ben me er na deze les erg bewust van dat de keuze van je liedjes heel erg uitmaakt. Ook al is dit een liedje van 2,5 jaar geleden, de leerlingen kennen het maar al te goed.

Vraag

Moet je altijd het hele liedje voorzingen wanneer je met een nieuw nummer begint?

Djembé-les: Shosholoza

Wikipedia leert ons dat Shosholoza een traditioneel Zuid-Afrikaanse folksong is. Het lied werd oorspronkelijk door alle mannelijke werkploegen gezongen op de typische call en response manier. Leuk feitje is dat het lied meer populariteit verkreeg toen Zuid-Afrika in 1995 de wereldbeker won bij Rugby.
Shosholoza is een woord wat afkomstig is uit de taal van de Zoeloe's en het betekent: 'ga vooruit en maak ruimte voor de volgende man'. Het lied doet verder denken aan het geluid dat door een stoomtrein gemaakt wordt, wat gelijk de verklaring is voor het woord 'stimela' in de tekst.

Vertaling (engels):
Shosholoza
Ku Lezontaba
Stimela siphum 'e South Africa
Wen 'uyabaleka
Ku Lezontaba
Stimela siphum 'e South Africa

Move fast
on those mountains
train from South Africa.
You are running away
on those mountains
train from South Africa

Zie je mail voor de Sibelius-uitwerking, want een nerd zoals ik krijgt het natuurlijk niet voor elkaar het bestand hier weer te geven! Whoops!

Reflectie 7 oktober

Hoe belangrijk het ook is om zoveel mogelijk tips te vergaren na je les, is het ook belangrijk stil te staan bij de tops. Vraag jezelf bij deze tops juist af WAAROM het goed ging, dan kan je het vaker toepassen en dan kan je het je eigen maken (of concluderen dat je het je al eigen hebt gemaakt, yes!).

+ moment: dat de leerlingen voor een mini-moment even wel tot een punt kwamen waar ik ze wilde hebben, heel even klonken er 3 ritmes door elkaar en het gaf mij het gevoel van: 'wacht maar, het gaat nu nog niet zo lekker, maar het zit erin, ik voel 't!' (waarna vervolgens de onduidelijkheid de overhand nam, maar daar hebben we het nu niet over..)

- moment: dat ik door de onrust uit moest wijken naar mijn plan B. Het gebruiken van een B-plan is toch ook dat je in de gaten hebt dat je A-plan niet helemaal lukte en dat vond ik wel jammer.

vraag die me opviel: tijdens het noteren van de ritmes op het bord, kwam er voor de leerlingen wel een heel vreemde noot langs, de rust. Deze hadden ze nog nooit gezien, de vraag die me opviel was dan ook: 'Wat is dat'? Ik had gewoon verwacht dat ze dat al wisten, maar dat was dus niet zo!

VO Stage - dag 2 (mika, mika, mika, mika)

In tegenstelling tot vorige week waren Jose en ik vandaag prima op tijd én voorbereid aangekomen op het Erasmus College. Voordat de les van Gert-Jan zou beginnen hebben we ons materiaal gekopieerd en kennis gemaakt met een klein deel van een Havo 5 klas die in het lokaal van Gert-Jan een zelfstandig werkuur hadden. Deze leerlingen waren zelfstandig bezig met geluidsfragmenten en theorie uit de methode Intro. Tegelijkertijd ook even het Conservatorium kunnen promoten n.a.v. de vragen van een jongen die graag basgitaar of schoolmuziek zou willen studeren!

Toen het eenmaal vijf over elf was en ik mijn spullen al rond de piano had verzameld, konden José en ik nog even kletsen met Gert-Jan en na 10 minuten viel het ons alledrie op dat er geen klas was! ‘Waar blijven ze’? Wat bleek: B1K bracht een bezoek aan een museum in Leiden. In eerste instantie baalde José en ik wel een beetje, maar in de lege 50 minuten hebben we hele toffe afspraken kunnen maken. Zo mogen we in 3 lessen het kooronderdeel met alle 4 Havo, 4 VWO en 5 Havo- leerlingen opstarten en afsluiten. Heel gaaf natuurlijk! Daarnaast zijn we gestrikt voor het meehelpen/meezingen bij het kerstconcert. Ook hier mogen we, als we zin en tijd hebben, het koor aansturen (het koor zingt o.a. het Hallelujah van Handel).

Maar goed; we hebben ook nog lesgegeven vandaag. Wel maar 20 minuten, maar we hebben weer een brugklas voor ons gehad bij Maurice. Na wat herhaling van wat theorie, was het tijd voor de canon ‘Baby cares for me’ van José. Heerlijk om te zien dat een klas je gedrag weerspiegelt, want José was rustig en de klas dus ook. José maakte een grapje, de klas deed ook even lollig. Omdat de opdracht duidelijk was, deden de leerlingen goed mee. José heeft binnen 20 minuten bijna 3 onderdelen helemaal aan kunnen leren, maar het mooiste was wel dat de klas na een kwartier 2 stemmig zong! Omdat er net gezongen was, besloot ik verder te gaan met een spreekstuk. Ik had thuis een variatie gemaakt op Honneger, Straus Kohl van Erzsi door i.p.v. belangrijke geschiedenisfiguren de namen van popartiesten ( Dubchek werd Mika) te gebruiken. Mijn start was helder en ik kon goed aansluiten bij de regels/structuur van José. De klas pikte alles wat ik voordeed en voorsprak (ik beperkte me tot 4 ritmes) snel op, maar het lukte me niet echt twee ritmes door elkaar te laten spreken. Toen ik me beperkte tot 2 groepen – 2 ritmes ging het beter dan 3 groepen – 3 ritmes en er ontstond wat onrust. Ik heb de leerlingen vervolgens laten zitten en 3 ritmes visueel gemaakt op het bord. De leerlingen deden dit goed mee! Jammer alleen dat ik me er even niet bewust van was dat dit pas les 5 van heel het jaar was en dat het zien van een rust heel wat wenkbrouwen deed fronsen. Whoops!

Maurice gaf ook tijdens de bespreking aan dat ik even mijn doel van het notenbeeld moet vasthouden à een ritme visueel maken. Verdere uitleg over gepunteerde noten is echt te veel op dit moment en behoort echt niet tot mijn plan.

De feedback van Maurice en José:

+ Rustig

+ Leuk stuk om te leren (al nodigen de namen wel uit tot meligheid)

+ Duidelijke uitleg

+ Goed dat je je plan aanpast (notenbeeld wilde ik bewaren voor les later)

? Bedenk je goed of het stappen het juiste effect heeft

! De klas is dit soort opdrachten (canon zingen, spreek canon) niet gewend, wat ook voor onrust kan zorgen. Bovendien werkt de opstelling van het lokaal niet echt mee bij bordgebruik.

Was wel trots dat Maurice aangaf dat hij echt ‘op zoek was naar kritiek’ en dat hij wel vertrouwen heeft dat het dit jaar helemaal goed komt! Ik ben ook bijzonder blij dat de eerste keer erop zit; het is en blijft in het begin altijd erg spannend. Volgende week lekker zingen en observeren bij een andere klas.

VO Stage - dag 1

Na een barre tocht door het Hollandse landschap vanwege niet rijdende bussen, vertraagde goederentreinen en rode seinen, kwamen José en ik vandaag dan eindelijk aan op het Erasmus College in Zoetermeer. Wat een leuke school is dit! Groot, dynamisch én met sfeervolle lerarenkamer.

Sfeervol is ook het muzieklokaal van Gert-Jan Greven, de eerste docent bij wie we stage gaan lopen. Naast de oude lp’s en de antieke lampen die aan de muur hangen, valt gelijk een ruime hoeveelheid aan popinstrumenten op: 9 keyboards, 6 basgitaren, 3 akoestische gitaren, 3 elektrische gitaren, 1 piano, 1 drumstel en wat percussie instrumenten (vibraslap, cabassa, templeblocks, belletjes).

Gert-Jan geeft het 4^e uur muziekles aan een HV-brugklas en maakt voor het geven van zijn lessen geen gebruik van een bestaande lesmethode als Intro, Muziek Op Maat, Jukebox. Nee, Gert-Jan heeft een eigen keyboard-methode waarbij hij fragmenten van verschillende songs/stukken (van Beethoven tot de Titanic-tune) zo heeft uitgewerkt dat leerlingen kunnen oefenen met notenschrift (notenduur én notennamen) en speelwijze (vingerzettingen staan erbij). Ook wat het zingen betreft heeft Gert-Jan zijn eigen idee à brugklassen beginnen met Nederlandstalige muziek, er wordt klassikaal gezongen en elke les wordt begonnen met sowieso 2 liedjes! José en ik waren echt verbaasd dat het ‘Land van Maas en Waal’ door een brugklasgroep zo enthousiast gezongen werd.

Het popinstrumentarium zien we ook terug bij het lokaal van Maurice Ligthart, want er zijn volop keyboards en basgitaren aanwezig. Prominent aanwezig in het lokaal is ook het drumstel. Naast zijn werk als docent muziek op 't Erasmus is Maurice ook drumdocent en jongens, die man kan drummen hoor! Het 5^e uur wordt begonnen met zingen: I've Got A Feeling van de Black Eyed Peas staat op het programma. Qua zingen is dit nummer niet echt geschikt voor in de klas; veel te laag op sommige stukken en het is vooral de ritmiek (en niet de melodie) die het meest belangrijk lijkt te zijn. Vanuit dit nummer heeft Maurice echter wel een heel speelstuk uitgewerkt voor keyboards (akkoordenlaag), basgitaar (baslaag) en drums (ritmelaag) in notenschrift. Heel leerzaam om te zien dat je dus een hele les gemakkelijk kunt vullen met maar 1 nummer!

Voor volgende week mogen José en ik al wat voorbereiden. We mogen beide een Nederlandstalig lied aanleren in de groep van Gert-Jan en we hebben beide 20 minuten lestijd weggekaapt bij Maurice. Ik heb er zin in, nu alleen nog even een knaller van een Nederlandse song opsnorren en dan gaaaaaaaan met die banaan!

Credo-enzo

Het is maandagavond en ik zit er al een hele tijd tegen aan te hikken; het schrijven van mijn credo. Hieronder vormt zich straks een soort geloofsbelijdenis volgens de Dikke Van Dale. Het thema wat Erzsi erin knalde was: wat moet een leerling van 15 kunnen? Wat voor een muzikant moet zo'n leerling zijn? Waarom wil je dat en geloof je dat dat nodig is/handig is/beter is/moet/ nut heeft?

Tijdens de korte presentaties van alle duo's ontstond een gekke kloof tussen muziek als doel en muziek als middel. Een kloof die bij mij veel bellen deed rinkelen, omdat ik discussies met dit onderwerp vele malen heb gevoerd op mijn vorige opleiding. Dat muziek bij muziektherapie als middel dient om veranderingen, ontwikkelingen, stabiliteit of acceptatie op emotioneel, gedragsmatig, sociaal of lichamelijk gebied te bewerkstelligen, daar was iedereen het altijd wel over eens. Maar over de rol van de muziek zelf niet! En vergeet dan ook niet het verschil tussen werken in of werken met dat medium muziek en je bent zo weken verder om je eigen mening een beetje staande te houden tussen al die visies en opvattingen op dit punt.

Ik vind dat in mijn functie als muziekdocente, de muziek voorop staat. Muziek is wat mij betreft het doel van de lessen die leerlingen in basis- en middelbaar onderwijs krijgen. Dat leerlingen door het maken van of luisteren naar muziek op zo'n manier persoonlijk geraakt kunnen worden dat er een ontwikkelingsproces in gang wordt gezet, vind ik een waardevolle bonus van het vak. Maar tegelijkertijd ook logisch omdat ik geloof in het analoge procesmodel (ontwikkeld door ubermuziektherapeut Henk Smeijsters, die eclectisch te werk ging.. dus ideeën en resultaten van anderen combineerde en zo tot een prachtig model kwam), waarbij de ontwikkelingsaspecten van een individu worden gekoppeld aan muzikale parameters/vormen. Oftewel de ontwikkeling van een individu heeft werking op de manier waarop hij of zij speelt, maar ook de muziek die er gemaakt of geluisterd wordt triggert op welke manier dan ook de ontwikkeling van het individu. Omdat er weinig evidence based materiaal is op het gebied van Muziektherapie, hoe fanatiek ze ook onderzoek blijven doen, mist ze weinig knallende (lees: overtuigende) resultaten. Het wordt meestal toch nog gezien als alternatieve geneeswijze en tja.. je moet het geloven om te zien werken. Je moet dus geloven, maar ook vertrouwen, in de kracht van de muziek en haar werking.

Uitwerking opdracht:

Samen met José kwam ik snel tot de keuze van een bepaald type leerling. Aan het eind van de derde zie ik graag terug dat een leerling een brede stijlkennis heeft opgedaan, dat de leerling zowel zanger als speler is en dat hij/zij in staat is (waar nodig) emotionele verbindingen te leggen.

1. Brede stijlkennis.

Kennis van de omvang van het muziekrepertoire bevordert naar mijn idee het kiezen van een eigen stijl. De leerling krijgt voldoende gelegenheid en ruimte zich te kunnen identificeren ('hee, dit vind ik blijkbaar leuk. hee, dit hoort bij mij. hee, dit is onderdeel van wie ik ben/wil zijn.. dit ben ik'); het vinden van een eigen smaak wordt gestimuleerd. Die eigen smaak is van belang omdat we in een individualistische maatschappij leven die van pubers al verlangt dat ze weten wie ze zijn, wat ze kunnen en waar ze naar toe willen in het leven. Is niet waar ik het mee eens ben vanwege de nog jonge leeftijd, maar dat is wel aan de orde volgens mij. Muzikale smaak kleurt een van de vakjes van die 'wie-ben-ik-kleurplaat' in en is daarom van wezenlijk belang.

Groot voordeel van het opdoen van een brede stijlkennis, is tevens dat de maatschappelijke en historische context van de verschillende muziekstijlen hier natuurlijk ook onder vallen. Hierdoor maak je het waarom van het ontstaan van muziek meer begrijpelijker (en hopelijk ook interessanter) voor een leerling.

2. Zanger

Zingen kan altijd, er is weinig voor nodig en is niet perse gebonden aan vast materiaal en een locatie. Zingen is persoonlijk en een snelle manier om bij je gevoel te komen en dat gevoel kan op zichzelf dan weer gebruikt worden om op een bepaalde manier te zingen. Zingen kan een leerling daarnaast ook lichaamsbewust maken door middel van inzing- en ademhalingsoefeningen. Zingen kan gemakkelijk samen of alleen; je kan een leerling met gouden strot belonen met een vette solo, maar ook de hele groep op hun verantwoordelijkheid aanspreken met een canon. Zingen kan een opstap zijn naar het spelen van ritmes of melodieën op instrumenten.. eerst voorspreken dan pas op de djembe: wil je nog een sap? wil je nog een co-la? wordt dan ta-ta-ta-ta-boem, ta-ta-ta-ta-boem-boem of kort-kort-kort-kort-lang, kort-kort-kort-kort-lang-lang.

3. Speler

Hier komen ritmiek, melodie en harmonie samen. Alledrie kunnen deze in de muzikale lessen niet ontbreken. Ook het dagelijks leven van een leerling zit vol ritmiek (opstaan, douchen, tanden poetsen, naar school, terug naar huis, huiswerk maken, sporten, tv kijken, slapen), dus waarom in de klas niet? Voor melodie en harmonie niet zo'n prachtige beschrijving, maar waar het op neer komt is dat een speler als solist, maar vooral in samenspel (als ensemblemuzikant) veel baat heeft bij wat kennis/kunde op dit gebied. Samen spelen kan door een strak ritme, een toffe melodie en eenvoudige harmonie (lees: I-IV-V) op een keyboard een onwijze kick geven. Samen spelen is goed voor de groepsdynamiek voor een klas, maar in samenspelen zitten onwijs veel subdoelen verstopt als naar elkaar luisteren, concentratie, hulp vragen, hulp aanbieden, et cetera.

Tevens kun je als speler verschillende kanten op; componeren, improviseren en van blad spelen. Het hoort er allemaal bij en het voordeel is dat er echt wel iets tussen zit wat de speler in de leerling aanwakkert.

4. Leggen van emotionele verbindingen

Muziek = emotie! Het maken van verbindingen in de lessen nodigt uit dat ook buiten het lokaal te doen; de leerling ervaart zelfstandig welke invloed bepaalde muziek op hem of haar heeft. Door het leggen van connecties, wordt het voorstellingsvermogen van een leerling aangesproken, wat kan helpen op een bepaalde manier te zingen of te spelen (bevordert de expressie). Na een vraag als 'kunnen jullie dit wat bozer zingen' mogen we een bepaald geluid verwachten van een klas.

Groepsdynamisch gezien; samen hetzelfde voelen = contact maken = communicatie. Communicatie over muziek betekent hopelijk ook een beter begrip van de muziek. En aangezien het feit dat de muziek overal aanwezig is, is het handig als een leerling begrijpt wat dat nou is die muziek.

5. Wat moet een leerling kunnen om tot bovenstaande 4 punten te komen?

Even wat kenmerken op een rij: luisteren (horen en onthouden), interesse tonen, bewust zijn van zichzelf en eigen kunnen, kunnen communiceren, samenwerken, ‘probeer-instelling’ hebben, respect voor elkaar tonen, geconcentreerd kunnen werken, voorstellingsvermogen kunnen aanspreken (associaties maken, durven te denken aan herinneringen, de toekomst, het verleden, dromen etc.) en vast nog zoveel meer.

Ik vind het raar om al deze punten op te schrijven, omdat het net lijkt alsof je de perfecte leerling aan het creëren bent. Wel goed om te weten dat ik dit in het meest ideale geval wel terug zie komen en dat ik dus bij mijzelf moet gaan kijken hoe ik les wil gaan geven om de leerlingen iets van mijn visie mee te geven.

Ik kijk uit naar de gesprekken over onze visies en het overbruggen van kloven!

VO Stage - dag 11 (het zit erop!!)

Wat een leuke laatste dag was dit! Terwijl Snow Patrol heerlijk door mijn huiskamer schalt, typ ik nu mijn laatste blog van dit jaar: het is snel gegaan zeg.. nondejuukes! Ik kan tevreden terug kijken op een leerzame tweede stage met stevige reflectie over alles waar ik tegen aan liep, maar ook met momenten van voldoening wanneer een les lekker ging.

Maar even over tot de orde van de (stage)dag:

Beide klassen hadden het 1e uur een toets, maar het tweede uur stond in het teken van een heus open podium.

Bij 2A3 werd er gerapt, gelachen en fantastisch mooi gezongen (echt, Lizelotte heeft een gouden strotje). Bij klas 1D werd er ook gebruik gemaakt van het podium met o.a. een energieke vertolking van 'Hemel en Aarde' en maakten de mentoren van deze klas (twee V6-leerlingen) dikke vrienden door de groep op ijsjes te trakteren!

Ook Nynke en ik hadden wat voorbereid (zie het resultaat op Nynke haar blog) en zongen voor Marion en beide klassen een afscheidslied én een eigen liedje. Maar de echte voorbereiding zat in het maken van een 30-tal mapjes met 12 popnummers die gezongen kunnen worden als aanvulling op de (voor de meeste leerlingen wat suffe, saaie en stomme) nummers uit Intro. Voor Marion de akkoorden erbij en nu hopen Nynke en ik echt heel erg dat er gebruik van gemaakt gaat worden. 

Dus; loop je volgend jaar stage op het Bonifatius College? Vraag dan naar de Songbooks, maak er gebruik van en vul ze aan met alle fijne liedjes die je zingen gaat op deze fijne school!

Nynke, wat hebben we veel aan elkaar gehad! Samen treinen, voorbereiden, geniet van de cappuccino in de lerarenkamer, lesideeën uitwerken, eerlijke feedback geven, liedjes schrijven in de pauzes, uitvogelen van het kopieerapparaat (en het zonde vinden van alle vellen papier die er deze stage doorheen zijn gegaan), het opsporen van vervelende leerlingen en dit doorseinen, opvoeren van de beugel-blues, weer opnieuw een leerling uit het rek in het hok trekken, er soms helemaal genoeg van hebben and the list goes on! We hebben erg veel mogen leren deze stage en ik ben blij dat we het samen gedaan hebben. 

Heel veel plezier & succes op je volgende stage en ik ben trots!