Bloggen - het moet er even uit!!

Bloggen! Oeh, hier heb ik even behoefte aan. Omdat ik de gezamenlijke reflectie gemist had (door de verhuizing is er chaos in mijn agenda) en ik met mijn intervisiegroep nog geen dagdeel heb kunnen plannen, merk ik dat ik overloop aan bevindingen, visievraagstukken, frustraties, jubelmomenten... maar ik hou het allemaal binnen. Toch maar even bloggen dus!

Stage lopen op ’t Nieuwe Eemland in Amersfoort is een goede keus geweest. Fijne sfeer, diverse leerlingen, prettige collega’s en een goede muzieksectie. Een prachtig lokaal ook, dat uitnodigt tot creativiteit. Maar... mijn eigen creativiteit kan ik nog niet helemaal kwijt. Ik zit voor mijn gevoel best vast en vandaag maakt die frustratie dat ik nu lichtelijk chagrijnig in de trein zit naar mijn bengels van de AMV.

Wat is het punt à mijn mentor is zo enthousiast mij te laten zien wat het vak inhoudt, dat hij de les ’t liefst helemaal zelf doet. Gevolg is wel dat ik me een beetje nutteloos voel. De momenten dat ik wel voor de klas mag/kan, is wanneer mijn mentor er niet is of een dubbele afspraak heeft. Zo mag ik op mijn vrije donderdag mavo2 lesgeven (een klas die ik niet ken), want mijn mentor vindt dat een goede ‘test-case’. Maar als ik in zijn aanwezigheid wat wil doen, vergeet hij onze afspraken (zo zou ik vandaag minstens bij 2 klassen de helft van de les vullen met zingen en theorie over vormschema). Heel erg jammer vind ik dat!

Nu lijkt mijn mentor een boeman, maar dat is niet waar. Zijn gedrevenheid motiveert me en zijn soms wat traditionele/conservatieve opvatting over lesgeven zet me echt aan het denken. Er is zoveel wat ik van hem over zou willen nemen als ik straks zelf voor de klas sta, maar ook zoveel wat ik anders zou doen. Daarom heb ik een plan bedacht --> Ik mail hem een wat genuanceerder verhaal dan bovenstaande, maar wel met dezelfde kern: ik wil me nuttig maken en leren voor de klas in zijn bijzijn. Ik mis feedback, want er is nog niet zoveel feedback om te geven. Natuurlijk laat hij me niet zomaar voor de klas staan. Hij heeft vertrouwen in me en zegt ook wel dat ik ‘er wel kom’, maar ik doe nog niet wat ik wil doen. 2^e onderdeel van mijn plan: na de koorweek zoveel mogelijk lessen zelfstandig draaien. Ik wil sowieso de laatste week van mijn stage minstens de helft van mijn stageuren echt voor de klas staan en niet de observator zijn vanaf de zijlijn.

Zo, dat is er even uit!

Daar gaan we weerrrrr!!

De tweede hoofdvakles zit erop. Interessant en leerzaam, maar ook wat 'stoffig' om eerlijk te zijn. Hebben we het eindelijk zelf voor het kiezen, sturen we onszelf uiteindelijk nog de schema's en handleidingen in! Dit alles met een doel uiteraard, want over ongeveer 6 weken staan we alweer voor de klas. Maar mochten we volgende week nou halverwege de les inkakken, laten we dan de koe met de vlek volgende week als energizer gebruiken en met z'n allen in beweging blijven!

Omdat het mij niet lukt mijn speech op mijn google-site te plaatsen (was te verwachten en ja, de uitnodigingen komen nog), dan toch maar even hier. Ik hoop de prachtige woorden van Kenza, Janneke en Wivineke aan te kunnen vullen.

"Even" speechen dus en dit zoals altijd nooit binnen de toegestane 2 minuten.. (al weet ik dat van tevoren dan wel weer aan te geven).

BO Stage - STARR

De les waarop ik reflecteer is de eerste musical-doorloop van de lln.

Situatie:

Groep 3

In de aula van het hoofdgebouw, op het podium

Van 11-12

30 leerlingen (18 jongens, 12 meisjes)

Er zitten 4 jongens en 2 m

eisjes in de groep die regelmatig alle aandacht opvragen

De musical is over 2 weken, maar we kunnen alleen deze les oefenen op het grote podium

Kim en ik geven vandaag niet echt les, maar coachen het geheel (zowel voor als achter het gordijn)

De reden voor de doorloop op dit moment: we kunnen alleen vandaag oefenen en de lln. hebben het podium (met decorstukken) nog niet gezien en weten dus ook niet waar ze moeten zitten en/of staan. Vandaag dus extra aandacht voor de verschillende locaties en decorwissels. In het kader van 'niet te veel praten, maar doen', laten we eerst de decorstukken zien en doen we gewoon in 1 keer het hele verhaal oefenen.

Taak:

We hebben de lln. opnieuw kennis laten maken met de gehele vorm van de musical; het verhaal, de liedj

es, de dansjes, het speelstuk en de decorwissels.

Het is mijn taak om vandaag het verhaal duidelijk voor te lezen, de lln. te helpen bij hun zinnen/decorwissels/inzetten bij de liedjes/helpen bij de dans.

Ons leerdoel was dat de lln. na vandaag zouden weten wanneer, waar en hoe hun 'rol' op het podium is. Mijn persoonlijke doel was om elke lln. betrokken te houden bij de doorloop omdat sommige best lang op het podium staan en andere wat minder lang. Ook wilde ik wat eerder duidelijk reageren bij ongewenst gedrag na aanleiding reflectie Christianne de week ervoor.

Ik wilde aanwezig zijn als docent en coach, als iemand met leiding en die duidelijk is.

Actie:

Ik heb met de lln. eerst afspraken gemaakt voor op deze locatie en verteld wat een doorloop is. Ook heb ik vast wat decorstukken laten zien, zodat ze allemaal alvast wisten wat er was.

Tijdens het voorlezen maakte ik oogcontact en verbaal contact om de lln. met zinnen te herinneren aan hun rol. Daarnaast deed ik die muziek aan, hielp ik de decormannen met het wisselen van de blokken, gaf ik de inzetgebaren, danste ik het dansje mee en vroeg/ keek de lln. zo nu en

dan tot stilte.

Het lukte me 'maar' 2 keer duidelijk genoeg te zijn naar verschillende lln. die niet stil konden wachten op hun beurt, in de gordijnen zaten, van het podium af sprongen, omgekeerd iets anders zaten te doen, etc.

Resultaat:

De keren dat ik duidelijk/streng aangaf dat ik bepaald gedrag niet kon waarderen, merkte ik dat de lln. de boodschap begrepen en verder rustig bleven. Het lastige met een podium is dat ik niet alles kon zien van wat er achter het gordijn gebeurde.

Het oogcontact naar de lln. met zinnen werkte wel heel goed en ook de inzetgebaren waren kloppend, al willen de lln. het liefst gelijk gaan zingen als je ze een begintoon geeft.

Er was chaos doordat Kim en ik zoveel dingen moesten doen, met zo weinig handen, voeten en ogen.

Leerdoel voor de lln. en mijzelf is niet helemaal behaald.

Reflectie:

Ik was niet heel erg tevreden over deze doorloop. Het was vermoeiend, er was geen rust en weinig duidelijkheid. Voor Kim en mij was het zo hard opletten geblazen dat ik af en toe het idee had dat we het feit dat de lln. moesten weten wanneer ze waar moeten zijn een beetje vergaten.

Voor de lln. was het podium zo spannend met al het decor en de gordijnen dat er een soort extra energie vrijkwam die niet meer te stoppen was. Op zich heel leuk natuurlijk en ze waren betrokken, maar die betrokkenheid ging naar mijn idee wat verloren in de tweede helft van de doorloop bij de lln. die even niet zoveel te doen hadden.

Wel was ik ontzettend trots op onze solozanger, de meisjes met hun vlinder-dans, de vissen, de stormspelers, dappere dax die ineens ging improviseren en het plezier bij de Olé's in het eindlied. Ook trots was ik op Kim, die net als ik, met rood hoofd aan het werk was op het podium, achter het podium, voor het gordijn, achter het gordijn.. het hield niet op!

Volgende keer iets strenger zijn op de regels die gelden tijdens de doorloop. Meer aanwijzingen voor de lln. op bijvoorbeeld het speelvlak (tape waar ze moeten staan). Meer kleine communicatie tussen Kim en mij (triangel om aan te geven of ze achter klaar zijn voor decorwissel o.i.d.) en vooral de lln. verbaal laten herhalen wat er gebeurd en vragen laten stellen.

BO Stage - reflecteren voor de blogdate!!

Muziekles Kim en mij:

- echoklappen

- herhalen slaapliedje (neuriën van grafische notatie)

- nieuw piratenlied aanleren

- oefenen met mimiek, uitbeelden en "emoties"

Persoonlijk doel dat bovenaan mijn les stond geschreven:

"Rust uitstralen/ervaren zonder mijn enthousiasme te verliezen"

Wat heb ik gedaan: post-it in de buurt gehad waarop stond: op 1 plek blijven staan, bij uitleg adem- en kijkpauzes in lassen en puntsgewijs de volgorde van het aanleren van het nieuwe lied, af en toe een valiumpje nemen.

--> het uitvoeren van deze tips was goed te doen. Het langzamer praten als de lln. snel praten werkt prettig, mijn stem wordt zelf iets lager en daardoor ook beter te horen voor lln. (er is iets want de juf praat anders). Op 1 plek blijven staan roept bij mijn benen wel wat ongemakkelijkheid op, maar de adem- en kijkpauzes zijn dat helemaal niet.

Kim zei mij ook dat ik erdoor rustiger overkwam!

Hoe gingen mijn onderdelen in de les?

Het herhalen van het slaapliedje: neuriën vinden ze lastig (vooral Kim kon dat horen zo vanaf de zijlijn), al ging het wel beter dan vorige week. Het klonk vooral beter toen ik aangaf dat ze tijdens de musical natuurlijk de spin in slaap neuriën. Hee, als ze zich er iets bij voor kunnen stellen lukt het ze beter. Betekent dit dan dat neuriën anders niet relevant is voor groep 3-ers? Hoe kunnen wij het, ook zonder verhaalvoorbeeld, relevant maken?

Een nieuw lied, en wel eentje over piraten!! Omdat Kim en ik niet weer 14 pictogrammen wilde gaan maken, hadden wij van tevoren Christiane gemaild voor een andere aanleermanier. En beste klasgenoten, die manier.. die werkt. Met een beknopt stappenplan (die ik hier niet uitgebreid ga beschrijven) waren de lln. betrokken, deden ze mee en konden ze na de 4e/5e keer voorzingen van mijn kant al het hele lied meebewegen (de vorm zat er dus al in). En zit de vorm met de bewegingen, dan koppelen ze die vanzelf aan de tekst, want toen de cd-speler aanging kon iets meer dan de helft van de lln. al meezingen.

--> wel opvallend is, en dat is ook duidelijk te zien in het filmpje, is dat ik niet consequent ben geweest in de beweging van de zee.

Achteraf kan ik concluderen en dan ook reflecteren dat ik net iets te snel was in het aanleren van de bewegingen en ook het belang daarvan. Om het strak te krijgen had ik de handbeweging van piraat bv. nog even in slowmotion kunnen zingen met de opdracht dat we allemaal tegelijk onze hand bij ons hoofd doen.

Dus a la STAR:

Situatie: de lln. zijn betrokken bij het lied, weten welke bewegingen bij de verschillende woorden horen, maar zijn nog niet in staat dit tegelijkertijd (op de maat) te doen.

Taak: mijn taak was om het lied aan te leren door een stappenplan gebaseerd op bewegingen en dit duidelijk en rustig te doen.

Activiteiten: ik ben rustig gebleven, maar heb verzuimd lln. die de concentratie verbraken aan te spreken of de regels te herhalen. Tevens ben ik ik niet precies genoeg geweest met beweging 1 (piraat), waardoor als een sneeuwbaleffect de rest van het lied werd aangeleerd (niet effectief dus).

Resultaat: de lln. kijken bij elkaar af wanneer welke bewegingen gedaan moeten worden, sommige zijn onrustig en pakken de ruimte om te doen wat ze zelf willen. Ik merk dat ik snel tevreden ben op dat soort momenten en dat ik onvoldoende alternatieven achter de hand heb om het herhalen van één en dezelfde beweging/melodie interessant te houden.

--> volgende keer: het aantal stappen aanpassen op hoeveel tijd er is. Niet alles in 1 keer willen doen, liever 2 stappen heel erg goed, dan 7 half.

BO Stage - 4e of 5e les: samba, samba

Hoe de les van Kim en mij er gister uit zag:

Herhalen van het echoklappen (nu ook met de voet erbij/stamp). Kim begon in slowmotion, ging al gauw wat sneller en liet de lln. nu voor het eerst ook een combinatie doen van klap, tik op je benen en de voet. WOW! Het werkt gewoon.. waar de lln. de eerste les niet helemaal mee konden komen, zaten er nu 30 lln. aandachtig mee te doen!

Het vlinderlied mét gitaarbegeleiding is ook echt een vondst gebleken. Wat klinken de lln. ineens zoveel meer zuiver en samen, Kim en ik werden er helemaal vrolijk van en de lln. duidelijk ook.

Het introduceren van de instrumenten was even spannend: HOE GAAN WE DAT AANPAKKEN?

Eerst 8 cijfers op het bord geschreven. Alle lln. de cijfers laten tellen als de aanwijsstok op het cijfer kwam. De 7 werd een rust, de 8 werd 'sssst' en zo langzamerhand werden 3 andere cijfers instrumenten (bellen, maracas, kazoo). De lln. die geen instrument kregen bleven gewoon meespreken en dit werkte prima. Toen alle instrumentengroepen (die wij mee hadden) vertegenwoordigd waren, kregen alle lln. een instrument. Vervolgens de dirigeer oefening herhaald van de week ervoor (ruis, crescendo, decrescendo en stop). Voor zover een orkest met traingels, klokkenspelen, maracassen (door lln. samba samba genoemd), trommels, tamboerijnen, kazoo's en regenmakers 'mooi' klinkt, was dit echt prachtig! De lln. hadden plezier, waren betrokken en geconcentreerd.

Het lesonderdeel daarna bestond uit het groepsgewijs (met 6 lln. bij elkaar) koppelen van instrumenten met een plaatje van een onderdeel van een storm (regen, wind, donder, bliksem).

Het overleggen ging heel goed, al kozen de lln. soms voor combinaties die wij niet verwacht hadden.

Al met al een leuke les!!

BO Stage - 2e les alweer: 'ik hoor oorlogsmuziek'

@ José: ik blog vanaf nu ook weer trouw, dan kunnen we in ieder geval bij elkaar lekker bijlezen ;-)

Gisteren met Kim voor de tweede keer lesgegeven aan de 30 energieke stuiterballen van Juf Wil! Wat een enthousiasme zit er in deze klas.. vingers opsteken vóórdat je de vraag stelt lijkt bijna een onmogelijke opgave.

Op het programma stond: de matrozenmars, de papegaaien-oefening, het lied NOZW (noord oost zuid west) en tovenaartekenen.

De matrozenmars (lopen op de maat) ging al een stuk beter dan vorige week. We hebben de trommel vervangen voor 2 boomwackers en de lln. niet meer in een rondje laten lopen, maar gewoon voor hun stoel. Werkt een stuk beter, al blijft het lastig de lln. op de achtsten ook echt achtsten te laten lopen! Ze willen heeeel erg graag gewoon lekker rennen. Puntje voor Kim en mij hier.. want misschien moeten de achtsten gewoon veel sneller en zijn de kwarten gewoon te langzaam om er 'gewoon' op te lopen.

De papegaaien-oefening dan, dat is niks anders dan echoklappen. Dat ging deze week ook echt beter! Zeker de eerste 8 keer voor- en nadoen zit de puls erin, maar we merken toch dat hij vervaagt. Eens brainstormen hoe we dat gaan aanpakken.

Het 1e lied van onze musical was vorige week al aangeleerd en daarom kwamen deze week de bewegingen erbij. Niet meteen natuurlijk. Eerst het lied voorgezongen, toen mocht een lln. de volgorde van de pictogrammen goed komen leggen, nog een keer zingen want.. klopt dat wel?? Natuurlijk klopte dat, dan maar met z'n allen zingen. De uitspraak is redelijk goed, maar kan beter. Verder lijkt de laatste zin qua melodie niet helemaal te blijven hangen bij alle lln. en ook daar moeten Kim en ik even wat voor verzinnen.

Tot slot met de kinderen getekend op 2 verschillende muziekjes van klassieke componisten. We hadden goed nagedacht over de contrasten tussen de fragmenten, maar misschien niet zo goed over de fantasie van deze lln. Een 2 minuten durend geluidsfragment uit Night On The Bare Mountain (het begin, door ons als spannend bestempeld) was namelijk goed voor tekeningen van vampiers die feeën doden, oorlogsgeweld, huizen in vuur, donkere schaduwen die uit het raam kwamen, boze mannen op triangels en een monster dat heel hard riep: 'ik wil je niet meer zien'.. hoewel Kim en ik beide de vrije expressie en individuele fantasie bijzonder belangrijk vinden, is dit wel een gegeven waar we in het vervolg wat sneller over na zullen denken!

Volgende week gaan we het 2e lied aanleren, voor het eerst aan de slag met onze danskaarten én delen we de kleurplaat uit die bij de musical hoort! Het hangt deze stage allemaal zo lekker samen, echt heerlijk!

Zie hier trouwens een filmpje van onze (b)engels, tijdens het voor de 2e keer doen van de bewegingen bij het lied!

BO Stage - 1e kennismaking!

Kim en ik zijn vandaag even een uurtje wezen kijken in onze stageklas voor de komende periode. Samen met de 30 leerlingen van juf Will & Chantal zullen wij een muzikale productie gaan maken.

Groep 3!

De eerste indruk van de klas is goed! Hoewel ik toch verbaasd was over hoe klein ze nog zijn, was ik ook verbaasd met hoe veel ze al kunnen (zelfstandig werken!!).

Er lijkt verder veel energie in deze 6-, 7-jarigen van de Kohnstammschool in Utrecht te zitten. Al tijdens het voorstellen was de energie aanwezig en kon 1 leerling het al niet laten om te vertellen dat hij ook een andere Renske kende en Kim kreeg gelijk al een poppetje in handen geduwd om te bewaren.

Verder mochten Kim en ik tot aan de middagpauze rondlopen in de klas, praatjes maken met de leerlingen en heeft juf Chantal alle liedjes met de leerlingen gezongen die ze nog wisten!

En dat waren er best wat: de toverboom, woutertje (alleen het refrein!!), de griezelige tovenaar, soep soep (ballen ballen kiel kiel???), de pietenboot, row your boat (in het NLds ook wel: 'ro, ro, rooie kool en een bal gehakt, met een grote aardappel praat je heel bekakt'), Old McDonald en I said a boom chick-a-boom (met variaties hoger, lager, sneller, harder, zachter.. waarbij uiteraard 'harder' het meest favoriet was).

Natuurlijk superfijn voor Kim en mij om het observatieformulier van Christianne erbij te pakken, in te vullen en na te bespreken met elkaar!

Leuk om in de gesprekjes terug te krijgen dat ze op ballet zitten en van Michael Jackson houden (hij heeft wel 200 hits hoor!), of we wel iets met spelletjes moeten doen en dat dansen iets met je hele lijf is.

Van de juf kregen we te horen dat het een leuke groep is, dat ze enthousiast zijn, snel dingen overnemen en (vooral tekst) redelijk goed kunnen onthouden. Ze zei ook dat er wel een paar bengels tussen zitten (hadden Kim en ik ook al door haha) en dat er eigenlijk maar 1 jongetje is die niet echt meezingt. Prima groep dus!

Instrumenten

Er is klein instrumentarium aanwezig op deze locatie. Van 5 kazoo's tot 4 regenmakers, van 1 castagnette tot 5 rinkeldingen. Wij gaan eens even broeden op de mogelijkheden met deze instrumenten.

Idee

Kim en ik zijn natuurlijk ook al even aan het nadenken gegaan over wat we nou willen gaan maken. Omdat we sowieso iets met dieren wilden doen, is ons eerste idee dat we een vertelpantomime (incl. raamvertelling) willen maken over de papegaai van Max.

Hoe het probleem ontstaan is weten we nog niet, maar de papegaai van Max is zijn kleuren kwijt!! Om de een of andere nog te bedenken reden zijn er 3 plekken op de wereld waar Max naar toe moet om bij andere dieren om 'kleur' te vragen. Gewone verf werkt natuurlijk niet, want daar wordt de papegaai ziek van. Maar als het van de dieren komt, dan lukt het.

Het lijkt ons leuk als wij de situaties schetsen, maar dat de leerlingen bv. kunnen bepalen welke kleuren er dan gezocht en gehaald moeten worden. Op die manier kunnen we dan ook alle leerlingen in het stuk betrekken.

Ik heb er zin in!

Vraag

Heb jij nou een idee waarom de papegaai van Max zijn kleuren kwijt is, sms dan 'probleem aan' gevolgd door een spatie en je idee naar de 06 van Kim of mij, of laat even een berichtje achter ;-)