BO Stage - STARR

De les waarop ik reflecteer is de eerste musical-doorloop van de lln.

Situatie:

Groep 3

In de aula van het hoofdgebouw, op het podium

Van 11-12

30 leerlingen (18 jongens, 12 meisjes)

Er zitten 4 jongens en 2 m

eisjes in de groep die regelmatig alle aandacht opvragen

De musical is over 2 weken, maar we kunnen alleen deze les oefenen op het grote podium

Kim en ik geven vandaag niet echt les, maar coachen het geheel (zowel voor als achter het gordijn)

De reden voor de doorloop op dit moment: we kunnen alleen vandaag oefenen en de lln. hebben het podium (met decorstukken) nog niet gezien en weten dus ook niet waar ze moeten zitten en/of staan. Vandaag dus extra aandacht voor de verschillende locaties en decorwissels. In het kader van 'niet te veel praten, maar doen', laten we eerst de decorstukken zien en doen we gewoon in 1 keer het hele verhaal oefenen.

Taak:

We hebben de lln. opnieuw kennis laten maken met de gehele vorm van de musical; het verhaal, de liedj

es, de dansjes, het speelstuk en de decorwissels.

Het is mijn taak om vandaag het verhaal duidelijk voor te lezen, de lln. te helpen bij hun zinnen/decorwissels/inzetten bij de liedjes/helpen bij de dans.

Ons leerdoel was dat de lln. na vandaag zouden weten wanneer, waar en hoe hun 'rol' op het podium is. Mijn persoonlijke doel was om elke lln. betrokken te houden bij de doorloop omdat sommige best lang op het podium staan en andere wat minder lang. Ook wilde ik wat eerder duidelijk reageren bij ongewenst gedrag na aanleiding reflectie Christianne de week ervoor.

Ik wilde aanwezig zijn als docent en coach, als iemand met leiding en die duidelijk is.

Actie:

Ik heb met de lln. eerst afspraken gemaakt voor op deze locatie en verteld wat een doorloop is. Ook heb ik vast wat decorstukken laten zien, zodat ze allemaal alvast wisten wat er was.

Tijdens het voorlezen maakte ik oogcontact en verbaal contact om de lln. met zinnen te herinneren aan hun rol. Daarnaast deed ik die muziek aan, hielp ik de decormannen met het wisselen van de blokken, gaf ik de inzetgebaren, danste ik het dansje mee en vroeg/ keek de lln. zo nu en

dan tot stilte.

Het lukte me 'maar' 2 keer duidelijk genoeg te zijn naar verschillende lln. die niet stil konden wachten op hun beurt, in de gordijnen zaten, van het podium af sprongen, omgekeerd iets anders zaten te doen, etc.

Resultaat:

De keren dat ik duidelijk/streng aangaf dat ik bepaald gedrag niet kon waarderen, merkte ik dat de lln. de boodschap begrepen en verder rustig bleven. Het lastige met een podium is dat ik niet alles kon zien van wat er achter het gordijn gebeurde.

Het oogcontact naar de lln. met zinnen werkte wel heel goed en ook de inzetgebaren waren kloppend, al willen de lln. het liefst gelijk gaan zingen als je ze een begintoon geeft.

Er was chaos doordat Kim en ik zoveel dingen moesten doen, met zo weinig handen, voeten en ogen.

Leerdoel voor de lln. en mijzelf is niet helemaal behaald.

Reflectie:

Ik was niet heel erg tevreden over deze doorloop. Het was vermoeiend, er was geen rust en weinig duidelijkheid. Voor Kim en mij was het zo hard opletten geblazen dat ik af en toe het idee had dat we het feit dat de lln. moesten weten wanneer ze waar moeten zijn een beetje vergaten.

Voor de lln. was het podium zo spannend met al het decor en de gordijnen dat er een soort extra energie vrijkwam die niet meer te stoppen was. Op zich heel leuk natuurlijk en ze waren betrokken, maar die betrokkenheid ging naar mijn idee wat verloren in de tweede helft van de doorloop bij de lln. die even niet zoveel te doen hadden.

Wel was ik ontzettend trots op onze solozanger, de meisjes met hun vlinder-dans, de vissen, de stormspelers, dappere dax die ineens ging improviseren en het plezier bij de Olé's in het eindlied. Ook trots was ik op Kim, die net als ik, met rood hoofd aan het werk was op het podium, achter het podium, voor het gordijn, achter het gordijn.. het hield niet op!

Volgende keer iets strenger zijn op de regels die gelden tijdens de doorloop. Meer aanwijzingen voor de lln. op bijvoorbeeld het speelvlak (tape waar ze moeten staan). Meer kleine communicatie tussen Kim en mij (triangel om aan te geven of ze achter klaar zijn voor decorwissel o.i.d.) en vooral de lln. verbaal laten herhalen wat er gebeurd en vragen laten stellen.

BO Stage - reflecteren voor de blogdate!!

Muziekles Kim en mij:

- echoklappen

- herhalen slaapliedje (neuriën van grafische notatie)

- nieuw piratenlied aanleren

- oefenen met mimiek, uitbeelden en "emoties"

Persoonlijk doel dat bovenaan mijn les stond geschreven:

"Rust uitstralen/ervaren zonder mijn enthousiasme te verliezen"

Wat heb ik gedaan: post-it in de buurt gehad waarop stond: op 1 plek blijven staan, bij uitleg adem- en kijkpauzes in lassen en puntsgewijs de volgorde van het aanleren van het nieuwe lied, af en toe een valiumpje nemen.

--> het uitvoeren van deze tips was goed te doen. Het langzamer praten als de lln. snel praten werkt prettig, mijn stem wordt zelf iets lager en daardoor ook beter te horen voor lln. (er is iets want de juf praat anders). Op 1 plek blijven staan roept bij mijn benen wel wat ongemakkelijkheid op, maar de adem- en kijkpauzes zijn dat helemaal niet.

Kim zei mij ook dat ik erdoor rustiger overkwam!

Hoe gingen mijn onderdelen in de les?

Het herhalen van het slaapliedje: neuriën vinden ze lastig (vooral Kim kon dat horen zo vanaf de zijlijn), al ging het wel beter dan vorige week. Het klonk vooral beter toen ik aangaf dat ze tijdens de musical natuurlijk de spin in slaap neuriën. Hee, als ze zich er iets bij voor kunnen stellen lukt het ze beter. Betekent dit dan dat neuriën anders niet relevant is voor groep 3-ers? Hoe kunnen wij het, ook zonder verhaalvoorbeeld, relevant maken?

Een nieuw lied, en wel eentje over piraten!! Omdat Kim en ik niet weer 14 pictogrammen wilde gaan maken, hadden wij van tevoren Christiane gemaild voor een andere aanleermanier. En beste klasgenoten, die manier.. die werkt. Met een beknopt stappenplan (die ik hier niet uitgebreid ga beschrijven) waren de lln. betrokken, deden ze mee en konden ze na de 4e/5e keer voorzingen van mijn kant al het hele lied meebewegen (de vorm zat er dus al in). En zit de vorm met de bewegingen, dan koppelen ze die vanzelf aan de tekst, want toen de cd-speler aanging kon iets meer dan de helft van de lln. al meezingen.

--> wel opvallend is, en dat is ook duidelijk te zien in het filmpje, is dat ik niet consequent ben geweest in de beweging van de zee.

Achteraf kan ik concluderen en dan ook reflecteren dat ik net iets te snel was in het aanleren van de bewegingen en ook het belang daarvan. Om het strak te krijgen had ik de handbeweging van piraat bv. nog even in slowmotion kunnen zingen met de opdracht dat we allemaal tegelijk onze hand bij ons hoofd doen.

Dus a la STAR:

Situatie: de lln. zijn betrokken bij het lied, weten welke bewegingen bij de verschillende woorden horen, maar zijn nog niet in staat dit tegelijkertijd (op de maat) te doen.

Taak: mijn taak was om het lied aan te leren door een stappenplan gebaseerd op bewegingen en dit duidelijk en rustig te doen.

Activiteiten: ik ben rustig gebleven, maar heb verzuimd lln. die de concentratie verbraken aan te spreken of de regels te herhalen. Tevens ben ik ik niet precies genoeg geweest met beweging 1 (piraat), waardoor als een sneeuwbaleffect de rest van het lied werd aangeleerd (niet effectief dus).

Resultaat: de lln. kijken bij elkaar af wanneer welke bewegingen gedaan moeten worden, sommige zijn onrustig en pakken de ruimte om te doen wat ze zelf willen. Ik merk dat ik snel tevreden ben op dat soort momenten en dat ik onvoldoende alternatieven achter de hand heb om het herhalen van één en dezelfde beweging/melodie interessant te houden.

--> volgende keer: het aantal stappen aanpassen op hoeveel tijd er is. Niet alles in 1 keer willen doen, liever 2 stappen heel erg goed, dan 7 half.