Stage 8 - in de rij!

Wat een geweldig leuke laatste les was dit.
De leerlingen luisterde goed en ik heb mijn hele progamma kunnen doen!
Op de planning:
- warming-up 'in de trein'
- ritme; herhalen van de dominostenen van vorige week
- kerstlied zingen
- twee activiteiten/liedjes herhalen van voorgaande weken

Voor de warming up liet ik de leerlingen in het midden van de klas 4 rijen (elk vijf leerlingen). Maar uit gewoonte gingen de leerlingen in de U-kring zitten; ik nummerde ze vervolgens en voila: vier rijen van vijf!
Eenmaal in de juiste positie leerde ik ze aan: tjoeketjoeke tuuttuut, tjoeketjoeke -klap-. Bij tuuttuut maakten ze de beweging van de machinist die zijn claxon laat horen. Dit was een soort van bruggetje dat ze moesten onthouden omdat het nog een keertje terug zou komen. Het geluid van de trein liet ik horen met schudeitjes en toen ik wat hoofdjes en voetjes in de maat zag bewegen, gaf ik aan dat ze me na moesten spreken. Ik: tjoe.. zij: tjoe.. Ik: tjoe wa was.. zij: tjoe wa wa.. et cetera. Dit ging goed, nu kwam er iets bij. Als ik mijn vinger in de lucht stak, kwam het tjoeketjoeke stukje terug! In het begin was dit lastig, maar na een herhaling of twee zat de vorm erin en ging het erg goed.

Voor de volgende opdracht, maakte ik gebruik van die vier rijen die er waren. Ik liet op het bord vier dominovolgorden zien. Boven de domino's staat een cijfer (van de rij), en ook of de rij 1 of 2 keer moet klappen of helemaal niet. Ik zal proberen een plaatje in te voegen, zodat dit wat duidelijker wordt :)
Bij deze opdracht bleek opnieuw dat herhaling de beste truuk is: na wat oefenen en duidelijk aangeven wat ik wilde horen, lukte het de klas (voor het eerst tijdens mijn stage) te klappen wat er stond! Ik was trots en ging door naar de volgende vier dominovolgorden. Er kwam een 'oeeehhh' uit de klas, maar toen ik langzaam door bleef tellen, bleken ze ook deze volgorden prima te kunnen klappen. Leuk om te merken dat mijn vraag om op het puntje van hun stoel te gaan zitten en hun rug te rechten de concentratie het laatste rondje vergrootte.

Tot slot: het kerstlied. Morgen treden ze op, op het podium in het midden van de school en ik dacht dat ik vandaag nog even wat herhalen moest. Ik zette de band aan en.. de leerlingen zongen uit volle borst mee! Ook het lastige bruggetje, ze hadden duidelijk geoefend met de juf en de cd die ik had achter gelaten. WOW! Vandaag alleen nog de gebaren bij de tekst gedaan, die voor veel plezier zorgden.

De geluidsboom was een activiteit die ik de allereerste les gedaan had en nu wilde herhalen. Wel opnieuw even de regels van het spel besproken, maar dit spel konden ze prima spelen. Ook mijn gitaar had ik niet voor niks mee; omdat juf Nienke de sinterklaasblues nog niet gehoord had, hebben we deze nog een keer voor haar gezongen.. bovendien: als ze heel mooi zongen, dan zou Sinterklaas het in Spanje nog steeds kunnen horen! Het was een leuke afsluiting en toen ik daarna van de klas een boekje met tekeningen, chocolaatjes en een kaarsje kreeg, merkte ik wel dat ik het jammer vind dat ik hier wegga. Maar als in januari de nieuwe instrumenten zijn gearriveerd, heb ik afgesproken nog een keer langs te komen (kan ik gelijk uitleggen waar de cabassa, guiro en agogobells vandaan komen)!

We hebben het een tijdje terug over ons credo gehad en de volgende uitspraak van Robert (groep 5) past daar volgens mij prima tussen:
Muziek, oh het is muziek en muziek, oh, het kan niet beter dan muziek.

Stage 7 - beetje rommelig

Om nou te zeggen dat ik ontspannen naar mijn muziekles ging.. nee, voorbereid dat wel.. maar met een slechte nachtrust, beginnende keelpijn (ik kan er een boek met ervaringsverhalen over schrijven) en een nog te leren tentamen cultuurgeschiedenis in mijn hoofd en lijf, was ik niet ontspannen. Achteraf heb ik dan ook het gevoel dat ik mijn lesprogramma erdoor heen gerost heb en hebben de leerlingen niet alle doelen behaald die ik had opgesteld. Tijdens de nabespreking met mijn mentor bleek ook dat er veel te veel op het programma stond dan voor de doelen haalbaar was. juf Nienke gaf aan dat ik beter 2 activiteiten heel goed kan uitwerken en doen, met een spel achter de hand, dan alles half. Daar heeft ze gelijk in.. 

Op het programma stond vandaag:

- warming-up: 'ja' doorgeven (zie feedback erszi stage 5)

- ritme oefening met dominostenen

- klankverhaal 

- kerstliedje

De warming-up kan ik iedereen aanraden; de leerlingen waren geconcentreerd en vonden het ook nog eens hartstikke leuk. Sommige zaten letterlijk op het puntje van hun stoel. Er kwam dus flink wat energie uit de groep!

Bij de ritme-oefening was ik wat chaotisch; mijn uitleg haperde en ik was mijn route even kwijt Sommige kinderen mochten vandaag instrumenten van thuis meenemen om te laten zien en te laten horen en te gebruiken bij deze oefening. Als ze geen instrument hadden, mochten ze van thuis een voorwerp meenemen dat ook geluid maakte (ik had een aantal voorbeelden genoemd). Helaas was meer dan de helft dit vergeten... dan klappen ze maar, ze hebben altijd hun handen nog!! Op het bord de grafische notatie van de dominostenen laten zien; 3 verschillende soorten stenen (met 1 stip, 2 stippen of geen stip). Sommige hadden snel door wat de bedoeling was, maar ik kreeg de groep in zijn geheel niet 'aan de praat'. Omdat ik weet dat ze dit wel kunnen, ben ik gestopt en ga ik het volgende week in subgroepjes aanbieden.. dit moet lukken!

Door naar het klankspel (uit 100 nieuwe muziekspelen). De groep eerst verdeeld in de verschillende geluiden: vuurwerk, trommels, voetstappen, scherven et cetera. Dit ging rommelig.. veel vingers, weinig respons op mijn vraag en verzoek, dat ik even dacht: ik skip deze opdracht helemaal, maar huuphuuphuupbarba juist ja, zaten ze ineens waar ik ze hebben wilde. Daarna geoefend per groep en vervolgens het verhaal voorgelezen waar de geluiden door de leerlingen vertolkt werden. Dit ging goed, al merkte ik hier dat er weinig tempo in een opdracht als deze zit waardoor er een paar gingen hangen. Ik ben hier totaal vergeten te vertellen waarom ik dit wilde doen, terwijl het maken van een klank- of hoorspel toch echt appel doet op concentratie, voorstellingsvermogen en samenwerken.

Het liedje dan.. ik had maandag een mail van juf Nienke gehad of ik een kerstlied wilde aanleren met gebaren, want de leerlingen mogen volgende week optreden. Leuk idee, maar waar waar haal je tegenwoordig een kek kerstlied, dat niet godsdienst-gebonden, is vandaan?

Gewoon zelf doen! En dus was ik heel erg gelukkig dat combo en piano gister uitvielen.. ik heb twee uur lopen youtuben naar instrumentale versies van Let It Snow! en heb met garageband zowaar een Nederlandstalige kerstdeun (instrumentale versie en een met zang) in elkaar kunnen knippen en plakken. Het resultaat: Kom erbij! Ik was heel erg nieuwsgierig of het lied aan zou slaan bij de leerlingen, maar dat deed het gelukkig. De eerste twee coupletten zitten erin, volgende week alleen het middenstuk en de gebaren erbij. Voor de zekerheid toch nog maar een cd met beide versies op school gelaten, dan kunnen ze tot volgende week lekker oefenen en zingen.

De feedback over mijn volle programma was een juiste, want ik ben echt moe na deze les. Erg intensief als er zoveel in een uur gebeuren moet. Daarnaast had ik geen alternatieven bedacht..

Wel fijn om mijn mentor er weer bij te hebben. Ze heeft me een tijdje niet voor de klas gezien en vond het leuk om te merken dat er toch wel wat veranderd was: ze merkte vooral de natuurlijke klik op tussen de leerlingen en mij en dat ik de leerlingen wat strenger durfde aan te spreken op ongewenst gedrag. 

Geen casus of vraag deze keer.. ik doe heerlijk een gezichtsmasker op en probeer gewoon even te ontspannen.

Stage 6 - Hard en zacht

Vandaag een volle les gepland en ik was erg benieuwd hoe het zou gaan vandaag, helemaal met een extra paar ogen van Jeroen erbij! Helaas weer zonder mijn eigen mentor, maar gelukkig stond juf Lesley van groep 3/4 voor de klas.
Op de planning stond het oefenen met hard en zacht, het herhalen van de Sinterklaasblues (+ nieuw couplet) en een spelletje ter aflsuiting.

Eerst even 'up'warmen! Na de leerlingen al in de positie te hebben gezet voor de opdracht erna, gaf ik aan dat ze zo stil mogelijk moesten gaan staan. Ik zette de cd aan (Mika - Love today, zit flinke beat/puls in) en gaf aan welk onderdeel van hun lijf ze bewegen mochten: hoofd, pink, linkerschouder, rechtervoet.. Het was erg leuk om te zien dat de leerlingen hier heel veel plezier in hadden!
Voor de opdracht die we daarna gingen doen, zaten de kinderen dus al goed op de plek. Ik had de klas opgedeeld in twee- en drietallen. Elk groepje kreeg dezelfde opdracht, kaartjes (met grafische notatie) en twee instrumenten (klein instrumentarium). Voordat ik al het materiaal uitdeelde, sprak ik eerst de opdracht door. De kaartjes geven aan hoe (hard of zacht) er gespeeld kan worden. Toen de leerlingen eenmaal de kaartjes hadden, deed ik op een instrument een kaartje voor en mochten ze overleggen welk kaartje het was. Na nog een voorbeeld gegeven te hebben, was het tijd het zelf te doen. Ik liep langs met de instrumenten en deelde deze uit. Niet iedereen bleek gelijk aan de slag te kunnen; mijn uitleg was net te weinig dat het in een keer gesnapt werd en ik liep in de klas naar elk groepje toe om het een keer samen door te nemen. Eenmaal zelfstandig aan de slag, vond ik het geweldig (echt!) te zien dat iedereen mee deed. De een maakte muziek en de ander luisterde en koos het plaatje. Ik liep langs de verschillende groepjes om te kijken hoe het ging en was niet helemaal voorbereid op het feit dat een groepje heel snel klaar was en een ander groepje heel erg rustig aan deed. Uiteindelijk toch maar afgerond en de opdracht nabesproken: 'waarom gebruiken we hard en zacht in de muziek'? Lastige vraag, maar na een voorzetje gingen er wel een aantal vingers de lucht in.
Vervolgens terug naar de U-kring en wat eerder aan het zingen begonnen: de Sinterklaasblues, jaja daar is 'ie weer!! Zelfde vorm als vorige week: eerste spreken, dan voor-en nazingen en dan pas samen zingen met gitaar. Omdat we bij de vorige opdracht met hard en zacht bezig waren geweest, liet ik de leerlingen nu ook het verschil maken: 1e couplet zacht, 2e hard(er) en 3e weer zacht. Ik was tevreden en moest van binnen heel hard lachen toen zichzelf na het eindakkoord (ze voelen ook echt dat het lied na de E7 - A is afgelopen) een applaus willen geven haha.. tevens was ik hier erg blij dat alle leerlingen meezongen. Ik fluisterde de leerling die al 3 weken niet meezingt voordat we begonnen snel toe dat ik wist dat hij vandaag vast heel mooi ging zingen, en jawel ook hij kan zingen!

Het volgende spel tot slot: leerling A krijgt blinddoek om en bewaakt zijn schat/ de tamboerijn, leerling B (die aangewezen wordt) probeert vervolgens die schat te stelen. Leerling A probeert wanneer hij denkt dat de tamboerijn gepakt wordt, ook te grijpen naar het instrument. Hier ook weer het 'zacht' terug laten komen: 'stel je bent zwarte piet, dan moet je ook heel zachtjes doen, anders worden de mensen wakker'. De leerlingen vonden het allemaal erg spannend en deden leuk mee.

Hieronder aantal tips en tops van Jeroen:
Tips
- geen instructie door het schuiven heen
- voordoen van de kaartjes: let erop dat het klopt wat je speelt en geef van elk type kaart een voorbeeld
- laat iedereen zijn antwoord aangeven en laat ook de leerlingen wat voordoen (om te checken of ze het begrijpen)
- instructie herhalen als alles is uitgedeeld
- spreek een wisselmoment af (op tijd of 'als de bel klinkt dan..')
- geef bij het nabespreken zelf voorbeelden als er geen tot weinig respons vanuit de klas komt
- zet je benodigdheden start-klaar, dat scheelt tijd
- niet meezingen als de klas zingt; dan kun je echt horen wat ze zelf kunnen
- laat de kinderen zonder af te tellen inzetten na het intro

Tops
- duidelijke structuur bij het begin van de les: wat gaan we doen vandaag
- drietallen maken werkt
- de namen weet je goed, dat helpt
- je doel: 'iedereen erbij betrekken' wordt gehaald!
- goed in het geven van complimentjes
- herhalen van regels die eerder afgesproken zijn
- voorzingen + ritmisch spel
- kiezen van coupletten die zachter moeten
- ze vinden het leuk (bij het spel)
- tijdsplanning klopt

Casus

Deze week geen casus vanuit stage, de dingen die 'lastig' waren of niet goed liepen, heb ik gelijk met Jeroen en juf Lesley kunnen bespreken. Ik heb hierbij voldoende tips gekregen die ik een volgende keer zou kunnen toepassen. 

Een struikelmoment was er bijvoorbeeld toen de groepjes in een verschillend tempo aan de slag gingen; ik had daar geen rekening mee gehouden en had ook weinig alternatieven achter de hand. Jeroen gaf aan dat ik een volgende keer a) ieder zijn eigen kaartjes zou kunnen laten spelen (ieder groepslid 3 kaartjes), b) een tijdafspraak maak (over 4 minuten wisselen we van speler) of c) een ander wisselsignaal afspreek: "als ik geluid maak met de belletjes, dan..". 

Nog twee weken mensen!! Wat zijn we goed bezig!!

Stage 5 - Irritatiemomentjes

Pfff.. wat een dag! Vandaag was opnieuw mijn mentor afwezig, is Sinterklaas in het land en had juf Marielle (stagiaire pabo) een verhaal voorgelezen waar seksuele voorlichting in voorkwam. De leerlingen waren erg druk en ik kreeg tonnen energie over mee heen, door me heen, langs me heen..

Op de planning stond een warming-up, het aanleren van de Sinterklaasblues (ik ben fan!) en het afmaken van het telefoonspel.
Voor de warming-up had een van de leerlingen een cd met sinterklaasliedjes meegenomen, en op een van die liedjes hebben we een simpel dansje gedaan. Hoewel simpel. Terwijl ze in een kring stonden, moesten ze 4 keer stappen, 2 stappen opzij, 4 keer klappen, 2 stappen opzij. Dat klappen en stappen konden ze, maar bij het opzij ging het fout. Terwijl ik duidelijk rechts zei, liepen ze tegen elkaar op, werd het duwen en doen. Oplossing: ik heb ze weer laten zitten, heb het voorgedaan, toen mochten ze het zittend doen en toen staand. Dat werkt dus, maar het was wel een moment waar ik wat irritatie voelde. Een groep 5/6 moet gewoon naar rechts kunnen stappen!

Voor de Sinterklaasblues had ik een kort basisverhaaltje over de blues zelf. Hier zag ik ze een beetje inzakken, dus had ik een voorbeeldfilmpje op stick meegenomen. SPEELT DAT SMARTBORD GEEN YOUTUBE-FILMPJES AF!!!!! (irritatiemomentje twee)
Vervolgens gewoon gestart met het lied en het basisverhaaltje eraan gekoppeld. Het lied in stapjes aangeleerd. Stap 1: voor- en naspreken, Stap 2: voor- en nazingen, Stap 3: met de gitaar aantal keer herhalen. Het aanleren liep op deze manier in ieder geval bij mijzelf een stuk gestructureerder en de leerlingen leken het ook sneller op te pakken (we konden zelfs mijn zelfverzonnen tweede couplet doen). Helaas moest ik wel zo nu en dan stoppen om leerlingen uit de kring te zetten.
Aan het einde heb ik nog een keer het telefoonspel herhaald. Ondanks het feit dat sommige leerlingen hun antwoordblad waren kwijt geraakt, terwijl ze die zoals afgesproken in hun map zouden bewaren (irritatiemoment 3), was het leuk te zien dat het grootste deel van de leerlingen de klanken van de instrumenten nog in hun oren had zitten. Voor sommige is het nog wel een lastig spelletje, maar het meerendeel van de klas had alle telefoonnummers goed!

Aan het einde van de les had ik een dubbel gevoel.
Hoewel ik mijn programma heb kunnen doen en ik goed hebben kunnen oefenen met mijn doelen en de leerlingen 2 van de voor hun 3 gestelde doelen hebben behaald, vond ik het echt heel jammer dat ik ze zo vaak tot de orde moest roepen vandaag. Bij het nabespreken van de les gaf Marielle ook aan dat er soms dagen tussen zitten dat je gewoon heel hard moet werken en dat het dan misschien wat minder 'goed' voel. De feedback die ik van haar kreeg was heel positief en kwam dus niet overeen met mijn gevoel. Ik ga denk ik nog eens even lekker analyseren waar dat vandaan komt...

Casus
'juf, hij zegt dat ik maf ben'. 

Ik kreeg vandaag tot drie keer toe vanuit de klas een dergelijke 'klacht'. Ik wist me eigenlijk geen goede houding te geven. Want wie zegt dat het waar is en als het waar is, hoe spreek je de leerlingen er dan op aan?

Doen
- juf: viel stil, zei 'oh, als dat waar is wil ik dat niet hebben' en ging vervolgens door met de les (beetje nonchalant)
- leerlingen: de twee om wie het ging keken vragend, de rest van de groep was stil
Willen
- juf: dat de leerlingen geen nare dingen tegen elkaar zeggen of daar niet zo heftig op reageren dat de les erdoor stil valt
- leerlingen: dat de juf er wat van zegt
Voelen
- juf: euhm, dat vind ik niet ok, maar is het wel waar? Onzekerheid over hoe ik, als het wel waar is daar een leerling op moet aanspreken.
- leerlingen: de juf weet niet zo goed wat ze moet doen, wat vind ze er nou van?

ps. wel tegelijkertijd een leermoment gehad dat het voor stage, voor iemand zoals ik, wel handig is op tijd voor te bereiden en genoeg te slapen. En dus niet gisteravond 'snel' alles in elkaar zetten en uitprinten, voordat ik naar het concert van The Kooks ging, waar ik lekker heb meegezongen en gedanst. Resultaat: een vermoeide juf met ietwat schorre stem voor de klas, hmmm waar zou de irritatie toch vandaan komen?!

Stage 4 - Niet te veel, niet te weinig.

Applaus voor 'mijn' leerlingen vandaag! Ik merkte vanaf het begin al dat ik de aandacht had en dat ze een stuk rustiger waren dan vorige week.

Na het vormen van een U'tje om de middelste tafels heen, hebben we eerst een warming-up gedaan (8 keer hoofd, schouders, knie, teen, dan 4 keer et cetera). Om alvast een bruggetje te slaan naar het liedje wat we erna zouden gaan zingen, liet ik ze eerst 4 keer klappen, dan 4 keer stappen, 4 keer de bovenbenen aantikken en 3 keer stappen. Dit 'ritme' komt overeen met het ritme van de eerste twee zinnen van het lied! Zo kon ik heel gemakkelijk overgaan naar het zingen.

Bij het zingen vandaag de tekst op het smartbord gezet. Reden: tekst tweede couplet, maar ook om te kijken of het ze houvast zou geven (sommige leerlingen dromen wel eens weg, en nu werden ze in ieder geval geprikkeld door een scherm met tekst). Eerst het lied nog een keer voorgezongen, daarna zong de klas het na. Dit ging beter dan ik verwacht had! Vervolgens het lied nog 3 keer gezongen terwijl ik op de gitaar speelde. Wat fijn om dat instrument mee te nemen. Het zorgt bij de kinderen voor enthousiasme, concentratie (ze willen het graag horen), vragen (en daarmee een gesprekje) en mijzelf geeft het de mogelijkheid niet mee te zingen en eens goed te luisteren wat en hoe de leerlingen zingen zonder ze geen steun meer te kunnen bieden. Ideaal! Omdat de gitaar de aandacht van de leerlingen greep, merkte ik dat de tekst op het bord inmiddels overbodig was.

Eenmaal terug op de eigen plek het stoplicht (methode van het verkeerslicht, dat aangeeft of de leerlingen samen mogen werken, alleen moeten werken en mogen overleggen, of alleen moeten werken en niet mogen overleggen) op rood gezet. Dit was een zelfstandige luisteropdracht en ik vroeg van de leerlingen alleen hun eigen oren open te zetten. 

De luisteropdracht bestond uit het raden van telefoonnummers. Ik had een stencil gemaakt met de toetsen van een telefoon. Bij elk nummer hoorde een eigen geluid (maracas, claves, tamboerijn, triangel, belletjes, trommel, castagnetten, bekken, klap in de hand). Als eerst hebben de leerlingen opgeschreven welk geluid er bij welk nummer hoorde. Vervolgens verstopte ik de instrumenten achter een zeer amateuristisch-met-vuilniszakken-uitziend afschermding. Het was tijd om het eerste telefoonnummer te draaien: ik liet zeven geluiden achter elkaar horen en de leerlingen schreven de 7 corresponderende nummers op. Hoewel ik twee of drie keer moest verwijzen naar het stoplicht en er af en toe een vraag kwam of het geluid nog een keer herhaald kon worden, waren de leerlingen geconcentreerd en nieuwsgierig of ze het juiste nummer opgeschreven hadden. Dit ging goed, enige wat sommige lastig vonden was het verschil tussen de triangel en de belletjes. 

Aan het eind van de les dan ook een compliment gegeven over de werkhouding en uitgelegd dat ik volgende week naar wat sinterklaasliedjes wil kijken. 

Het was een fijne les en ik heb kunnen doen wat ik gepland had, iets wat ook terugkwam tijdens de nabespreking met mijn mentor. De planning was goed genoeg zo, niet te veel en niet te weinig aan variatie in de activiteiten, aan doelen et cetera.

Casus

'Hij zingt niet'. 

Eerst dacht ik nog, misschien zingt deze leerling niet als ik naar hem kijk. Maar.. hij zingt niet, hij lacht alleen maar lief als ik naar hem kijk! Zo van: ja, juf, hier zit ik hoor, maar ik doe mijn mond niet open, ik zing niet.

Willen

- juf: dat iedereen meezingt

- leerling(en): ik zing niet mee, want ik wil alleen luisteren

Doen

- juf: zonder het lied te onderbreken (oog)contact zoeken en proberen of mijn ogen geluid afdwingen, bij de tweede poging naam van de leerling genoemd en aangegeven dat ik ook hem wil horen (terwijl de rest door zong)

- leerling(en): ik zing niet mee en als de juf kijkt dan lach ik, ik luister

Voelen

- juf: gets, waarom trekt dat kind zijn mond nou niet open?! 

- leerlingen: ik kan niet zingen of ik durf niet te zingen of ik vind het fijner om te luisteren

Hoe kan ik deze leerling toch zo ver krijgen zijn mond open te doen, zonder dat ik de groep stil leg als we bijvoorbeeld midden in het lied zitten. Of hoe zou ik hem er het beste op aan kunnen spreken, stel dat hij echt niet durft en ik laat heel duidelijk weten aan de klas dat ik wil dat iedereen meezingt en dus ook (naam van de leerling), dan wil hij misschien helemaal niet meer. 

Niet zo'n pittige casus misschien, maar ik wil wel dat hij meezingt! Kom maar op met jullie tips..

Stage 3 - druktemakertjes!

Aaaahh! Deze week 23 drukte makertjes voor mijn neus, nog voordat ik met de les beginnen kon! Reden: juf Nienke was al twee dagen ziek en deze leerlingen reageren gewoon op alles dat anders gaat dan anders. Hmm.. en dat terwijl ik deze les met instrumenten wilde beginnen.

Eerst begonnen met te vertellen wat we vandaag gingen doen, wat regels herhaald en de nieuwe kringvorm (om de middelste tafels heen) gelijk maar even uitgeprobeerd. Eenmaal in de kring activiteit gedaan waarbij 6 leerlingen een maracas kregen en de 'beat' verzorgde voor de overige leerlingen die mij na spraken. Activiteit was bedoeld als warming-up en om te kijken of ik met de groep 2 dingen tegelijk zou kunnen doen. Dat lukte in eerste instantie niet helemaal, ik wilde zelf te snel door. Bovendien had ik de leerlingen niet even de kans gegeven om te oefenen met de maracas, waardoor ze i.p.v. de beat lekker losgingen: 'kijk eens wat ik kan whooeehoee'! Dan maar spel stoppen, afspraken herhalen en nog een keer herhalen.Door met de ritmeopdracht die ik simpel wilde houden n.a.v. vorige week. Gelijk dan maar de trommel erbij voor de puls. Grappig om te merken dat een slag op de trommel zo'n sturend gegeven kan zijn, want ik zag bij de meeste echt een geconcentreerd gezicht.. ze waren echt aan het tellen en luisteren!! Jammer genoeg kon ik of de opdracht niet de aandacht van iedereen erbij houden. Voor volgende week ga ik kijken hoe ik het zo kan brengen dat ik iedereen zijn aandacht erbij houdt.

Door naar een liedje: fluister, fluister. Na een gesprekje met Loes besloten om voor mijn groep 5/6 een liedje te kiezen dat in Eigenwijs wordt aangeduid voor groep 3/4. Het ontwikkelingsniveau van de leerlingen in mijn klas is wat lager en hoewel ik ze wel wil uitdagen en ergens weet dat ze het kunnen, is het ook goed een succeservaring binnen handbereik te hebben.Het aanleren van het liedje dit keer niet in de kring gedaan, maar aan hun eigen tafels. Ik vind zelf dat dat iets beter ging dat in de kring, maar dat ben er nog niet achter waar dat aan lag. Om te kijken of de leerlingen verschil in toonhoogte kunnen horen, had ik de eerste zin van het lied uitgeprint en uitgedeeld. Ze mochten met een lijn, boven de woorden, aangeven of de melodie omhoog of omlaag ging. Waar ik niet bij na had gedacht is dat die woorden van mij: toonhoogte en melodie al veel fronsende blikken opleverde. Score: 5 leerlingen hadden een grafisch notenschrift dat enigzins overeenkwam.Hmm.. ook met deze opdracht eerst even een stapje terug. Horen ze uberhaupt het verschil wel tussen hoog en laag?! Het lied zingen verliep verder goed. Het is fijn te merken dat het voorzingen op hun toonhoogte makkelijker is voor de leerlingen om na te zingen.

Casus

Tijdens het ritmespel waren er drie leerlingen die gewoon niet aan het opletten waren. De klapcirkel staakte zodra zij aan de beurt waren, tot de hoorbare teleurstelling van de overige leerlingen

Willen

- juf: dat iedereen mee doet en dat er enkel een klap klinkt op het geluid van de trommel

- leerlingen: klap lekker snel doorgeven, spelen.

Doen

- juf: voet bij stuk houden, stoorzenders aanspreken, opnieuw klapcirkel opstarten

- leerlingen: naar beneden kijken, niet recht op de stoel zitten, direct klappen na de ander of gewoon helemaal niet klappen. 

Voelen

- juf: jemig, waarom doen ze niet gewoon mee. Dit kunnen ze!

- leerlingen: waarom doen we dit, dit kan ik al, dit duurt lang.

Hoe kan ik het doorgeven van een klap op een puls (aangegeven door een trommel) aantrekkelijk maken voor iedereen. Moet ik tegemoet komen aan de paar leerlingen die het sneller oppakken en daarom de vaart erin houden, of voeg ik me naar  het tempo van de overige leerlingen die wel baat hebben bij veel herhaling?

What to do and what not to do

5 Do's

- Duidelijk zijn in regels, afspraken en houding (voorspelbaar zijn)

- Enthousiasme uitstralen, trots zijn op het vak

- Benaderbaar zijn voor leerlingen, maar wel de docent blijven

- Naast het contact met de groep ook ruimte voor de ontwikkeling van elke leerling op zich

- Positieve benadering; leerlingen stimuleren en uitdagen (complimenteren voor dat wat goed gaat)

5 Don'ts

- Inconsequent zijn

- Leerlingen overvragen (te veel verwachten)

- Schreeuwen of eigen controle verliezen (dreigen met consequenties) bij het orde houden

- Geen ruimte voor persoonlijke ontwikkeling; geen feedback van leerlingen en collega's kunnen ontvangen

- Strak het programma volgen; alleen oog hebben voor de materie en niet voor dat wat kan ontstaan in een les (niet flexibel zijn)