woensdag 26 november 2008

Stage 5 - Irritatiemomentjes

Pfff.. wat een dag! Vandaag was opnieuw mijn mentor afwezig, is Sinterklaas in het land en had juf Marielle (stagiaire pabo) een verhaal voorgelezen waar seksuele voorlichting in voorkwam. De leerlingen waren erg druk en ik kreeg tonnen energie over mee heen, door me heen, langs me heen..

Op de planning stond een warming-up, het aanleren van de Sinterklaasblues (ik ben fan!) en het afmaken van het telefoonspel.
Voor de warming-up had een van de leerlingen een cd met sinterklaasliedjes meegenomen, en op een van die liedjes hebben we een simpel dansje gedaan. Hoewel simpel. Terwijl ze in een kring stonden, moesten ze 4 keer stappen, 2 stappen opzij, 4 keer klappen, 2 stappen opzij. Dat klappen en stappen konden ze, maar bij het opzij ging het fout. Terwijl ik duidelijk rechts zei, liepen ze tegen elkaar op, werd het duwen en doen. Oplossing: ik heb ze weer laten zitten, heb het voorgedaan, toen mochten ze het zittend doen en toen staand. Dat werkt dus, maar het was wel een moment waar ik wat irritatie voelde. Een groep 5/6 moet gewoon naar rechts kunnen stappen!

Voor de Sinterklaasblues had ik een kort basisverhaaltje over de blues zelf. Hier zag ik ze een beetje inzakken, dus had ik een voorbeeldfilmpje op stick meegenomen. SPEELT DAT SMARTBORD GEEN YOUTUBE-FILMPJES AF!!!!! (irritatiemomentje twee)
Vervolgens gewoon gestart met het lied en het basisverhaaltje eraan gekoppeld. Het lied in stapjes aangeleerd. Stap 1: voor- en naspreken, Stap 2: voor- en nazingen, Stap 3: met de gitaar aantal keer herhalen. Het aanleren liep op deze manier in ieder geval bij mijzelf een stuk gestructureerder en de leerlingen leken het ook sneller op te pakken (we konden zelfs mijn zelfverzonnen tweede couplet doen). Helaas moest ik wel zo nu en dan stoppen om leerlingen uit de kring te zetten.
Aan het einde heb ik nog een keer het telefoonspel herhaald. Ondanks het feit dat sommige leerlingen hun antwoordblad waren kwijt geraakt, terwijl ze die zoals afgesproken in hun map zouden bewaren (irritatiemoment 3), was het leuk te zien dat het grootste deel van de leerlingen de klanken van de instrumenten nog in hun oren had zitten. Voor sommige is het nog wel een lastig spelletje, maar het meerendeel van de klas had alle telefoonnummers goed!

Aan het einde van de les had ik een dubbel gevoel.
Hoewel ik mijn programma heb kunnen doen en ik goed hebben kunnen oefenen met mijn doelen en de leerlingen 2 van de voor hun 3 gestelde doelen hebben behaald, vond ik het echt heel jammer dat ik ze zo vaak tot de orde moest roepen vandaag. Bij het nabespreken van de les gaf Marielle ook aan dat er soms dagen tussen zitten dat je gewoon heel hard moet werken en dat het dan misschien wat minder 'goed' voel. De feedback die ik van haar kreeg was heel positief en kwam dus niet overeen met mijn gevoel. Ik ga denk ik nog eens even lekker analyseren waar dat vandaan komt...

Casus
'juf, hij zegt dat ik maf ben'. 
Ik kreeg vandaag tot drie keer toe vanuit de klas een dergelijke 'klacht'. Ik wist me eigenlijk geen goede houding te geven. Want wie zegt dat het waar is en als het waar is, hoe spreek je de leerlingen er dan op aan?

Doen
- juf: viel stil, zei 'oh, als dat waar is wil ik dat niet hebben' en ging vervolgens door met de les (beetje nonchalant)
- leerlingen: de twee om wie het ging keken vragend, de rest van de groep was stil
Willen
- juf: dat de leerlingen geen nare dingen tegen elkaar zeggen of daar niet zo heftig op reageren dat de les erdoor stil valt
- leerlingen: dat de juf er wat van zegt
Voelen
- juf: euhm, dat vind ik niet ok, maar is het wel waar? Onzekerheid over hoe ik, als het wel waar is daar een leerling op moet aanspreken.
- leerlingen: de juf weet niet zo goed wat ze moet doen, wat vind ze er nou van?

ps. wel tegelijkertijd een leermoment gehad dat het voor stage, voor iemand zoals ik, wel handig is op tijd voor te bereiden en genoeg te slapen. En dus niet gisteravond 'snel' alles in elkaar zetten en uitprinten, voordat ik naar het concert van The Kooks ging, waar ik lekker heb meegezongen en gedanst. Resultaat: een vermoeide juf met ietwat schorre stem voor de klas, hmmm waar zou de irritatie toch vandaan komen?!

3 opmerkingen:

Nynke zei

Hoihoi!

Ik heb hard gelachen om je blog! Herkenbaar, deze irritatiemomentjes. Goed dat je weet dat het ook voor een deel met je eigen gemoedstoestand te maken heeft!

Is het bij de casus de bedoeling dat men deze invult bij wijze van advies?

Groetjes,

Nynke

Renske zei

Mijn casus is inderdaad leeg.. die ga ik NU invullen ;-)
En inderdaad, die eigen gemoedstoestand heeft zeker invloed op zo'n groep en daarmee de les.

Erzsi Ladage zei

Tja, zo gaan dingen soms....
Edoch: het is wel een punt van belang om je af te vragen wat te doen als er een ernstig vermoeden is van elkaar akelige zaken toedichten. Want: je wilt niet je les erdoor laten verstoren, maar e.e.a. wel serieus nemen: ofwel het feit dat iemand beschuldigd wordt, ofwel het feit dat ze elkaar voor van alles uitmaken.
Gelukkig stopt het leven niet bij het einde van de muziekles. Optie: neem beide vermeende raddraaiers na de les apart bij je, zodat je grondig kunt uitzoeken wat er nou eigenlijk aan de hand is/was (je neemt de zaak en dus de leerlingen serieus), zonder dat je je les daarvoor onderbreekt (waarmee je jezelf, de muziekles en de andere leerlingen serieus neemt).
Misschien zijn er nog tien opties, maar deze lijkt mij handzaam...