Aaaahh! Deze week 23 drukte makertjes voor mijn neus, nog voordat ik met de les beginnen kon! Reden: juf Nienke was al twee dagen ziek en deze leerlingen reageren gewoon op alles dat anders gaat dan anders. Hmm.. en dat terwijl ik deze les met instrumenten wilde beginnen.
Eerst begonnen met te vertellen wat we vandaag gingen doen, wat regels herhaald en de nieuwe kringvorm (om de middelste tafels heen) gelijk maar even uitgeprobeerd. Eenmaal in de kring activiteit gedaan waarbij 6 leerlingen een maracas kregen en de 'beat' verzorgde voor de overige leerlingen die mij na spraken. Activiteit was bedoeld als warming-up en om te kijken of ik met de groep 2 dingen tegelijk zou kunnen doen. Dat lukte in eerste instantie niet helemaal, ik wilde zelf te snel door. Bovendien had ik de leerlingen niet even de kans gegeven om te oefenen met de maracas, waardoor ze i.p.v. de beat lekker losgingen: 'kijk eens wat ik kan whooeehoee'! Dan maar spel stoppen, afspraken herhalen en nog een keer herhalen.Door met de ritmeopdracht die ik simpel wilde houden n.a.v. vorige week. Gelijk dan maar de trommel erbij voor de puls. Grappig om te merken dat een slag op de trommel zo'n sturend gegeven kan zijn, want ik zag bij de meeste echt een geconcentreerd gezicht.. ze waren echt aan het tellen en luisteren!! Jammer genoeg kon ik of de opdracht niet de aandacht van iedereen erbij houden. Voor volgende week ga ik kijken hoe ik het zo kan brengen dat ik iedereen zijn aandacht erbij houdt.
Door naar een liedje: fluister, fluister. Na een gesprekje met Loes besloten om voor mijn groep 5/6 een liedje te kiezen dat in Eigenwijs wordt aangeduid voor groep 3/4. Het ontwikkelingsniveau van de leerlingen in mijn klas is wat lager en hoewel ik ze wel wil uitdagen en ergens weet dat ze het kunnen, is het ook goed een succeservaring binnen handbereik te hebben.Het aanleren van het liedje dit keer niet in de kring gedaan, maar aan hun eigen tafels. Ik vind zelf dat dat iets beter ging dat in de kring, maar dat ben er nog niet achter waar dat aan lag. Om te kijken of de leerlingen verschil in toonhoogte kunnen horen, had ik de eerste zin van het lied uitgeprint en uitgedeeld. Ze mochten met een lijn, boven de woorden, aangeven of de melodie omhoog of omlaag ging. Waar ik niet bij na had gedacht is dat die woorden van mij: toonhoogte en melodie al veel fronsende blikken opleverde. Score: 5 leerlingen hadden een grafisch notenschrift dat enigzins overeenkwam.Hmm.. ook met deze opdracht eerst even een stapje terug. Horen ze uberhaupt het verschil wel tussen hoog en laag?! Het lied zingen verliep verder goed. Het is fijn te merken dat het voorzingen op hun toonhoogte makkelijker is voor de leerlingen om na te zingen.
Casus
Tijdens het ritmespel waren er drie leerlingen die gewoon niet aan het opletten waren. De klapcirkel staakte zodra zij aan de beurt waren, tot de hoorbare teleurstelling van de overige leerlingen
Willen
- juf: dat iedereen mee doet en dat er enkel een klap klinkt op het geluid van de trommel
- leerlingen: klap lekker snel doorgeven, spelen.
Doen
- juf: voet bij stuk houden, stoorzenders aanspreken, opnieuw klapcirkel opstarten
- leerlingen: naar beneden kijken, niet recht op de stoel zitten, direct klappen na de ander of gewoon helemaal niet klappen.
Voelen
- juf: jemig, waarom doen ze niet gewoon mee. Dit kunnen ze!
- leerlingen: waarom doen we dit, dit kan ik al, dit duurt lang.
Hoe kan ik het doorgeven van een klap op een puls (aangegeven door een trommel) aantrekkelijk maken voor iedereen. Moet ik tegemoet komen aan de paar leerlingen die het sneller oppakken en daarom de vaart erin houden, of voeg ik me naar het tempo van de overige leerlingen die wel baat hebben bij veel herhaling?
4 opmerkingen:
Hmm, ingewikkeld. Op je vraag of je een langzamer of sneller tempo, afhankelijk van de leerling, moet aannemen, heb ik denk ik wel een antwoord.
Er is niets zo vervelend als iets niet kunnen volgen en dan ook nog merken dat de juf of meester er niets mee doet! Fijn juist als de juf of meester even herhaald zodat jij het wel snapt. Snellere leerlingen moeten dan even wachten, maar ook daar moeten ze mee leren omgaan (respect etc.)
Maar (er is natuurlijk een maar) als ze te lang moeten wachten, haken de snellere ll-en weer af. In feite moet je dus een evenwicht vinden tussen die twee.
En dan vind ik ook nog dat bij kinderen die herhalen nodig hebben, twee keer herhalen volstaat. Ook zij moeten accepteren dat ze dan even wat beter hun best moeten doen om bij te blijven.
Lastig!
Oké, ik had het verkeerd begrepen. Maar ik ben het hier met Kenza eens. Juist die kinderen die het niet zo goed snappen of kunnen verdienen aandacht. Je kunt de snelle leerlingen complimenteren en dan alsnog één of twee keer herhalen voor de leerlingen die het niet zo snel onder de knie hebben. Misschien vinden de snellere leerlingen dit niet eens zo erg, omdat het ook wel leuk kan zijn om iets wat je goed kan een paar keer te doen. Zolang je maar niet al te lang doorgaat.
Moeilijke vraag inderdaad.
Je schrijft dat je zes (!) kinderen een maracas hebt gegeven, opdat zij de puls aan zouden geven. Hmmm. Is de maracas daar überhaupt geschikt voor...?
Een reactie posten