VO Stage - dag 4

Zo!.. anders heb ik zojuist even heel anders lesgegeven dan vorige week. Ondanks het feit dat Erzsi kwam kijken en ik heel duidelijk wilde dat de drukte van vorige week zich niet zou herhalen (wat zeg maar wat spanning opleverde in het begin), stond ik heel relaxt voor de klas! Wat een verschil voelde ik zelf en wat een verschil levert dat op qua energie en concentratie die ik terug krijg van de leerlingen.

Mijn plan deze week:

- programma vertellen, afspraken maken, verwachtingen uitspreken

- afmaken luistervoorbeelden

- theorie bespreken (intervallen; secunde, terts en kwart)

- zingen ('Make you feel my love')

Omdat ik vorige keer tijdens mijn introductie heel stap 1 vergeten was (wat gaan we doen en hoe), besloot ik deze keer om vooraf toch duidelijk te maken dat ik niet van plan was heel lang te wachten op stilte (ik heb een stilteteken afgesproken) en wat ik van de groep verwachtte (actieve deelname en het houden van de afspraak die we net gemaakt hebben). 

Tijdens de luisteropdracht kon ik voor het eerst het teken gebruiken --> hoewel het niet supersnel ging (wat is supersnel?!), werkte het wel, waarna een compliment op de plek was. 

Tijdens het bespreken van de intervallen raakte de klas het spoor bijster door mijn wellicht wat droge aanpak en teveel termen, maar lukte het uiteindelijk wel om een theorievoorbeeld met een praktijkvoorbeeld te verbinden (zien jullie dit op het blaadje, dat klinkt zo op de piano). Achteraf blijkt dat het hier 'mis' ging omdat mijn stappen veel te groot waren en dat ik me iets meer moet beseffen dat dit geen vanzelfsprekende materie is voor tweedeklassers.

Het zingen was: GEWELDIG! Toen het na het bespreken van de intervallen wat onrustig was, speelde ik gewoon de akkoorden van het intro van 'Make you feel my love' en werd het vanzelf stil. Ja.. dat dus straks, nu eerst inzingen!!

Uitrekken, losschudden, schouders draaien, hoofd draaien. Daarna voor- en na ffff-en en tsss-en (waarbij ik in tegenstelling tot vorige week nu wel een cadans mee kon geven, ik bleef gewoon doorstappen). Hierbij ook een leerling (die ritmisch erg sterk is) ook de beurt gegeven om voor- en na te fffff-en. Leuk om te merken dat de klas hier heel leuk op reageert

Tekst van het lied uitgedeeld en zingen maar. 

Het hoge middenstuk (bridge) vervolgens toch nog even voor- en nagezongen, waardoor het gehele lied de tweede keer een stuk beter klonk. Om dit succesmoment lekker vast te houden nog een keer het hele lied gezongen (eerst nog even de groep wakker gemaakt met de opdracht van Suus gister bij koor --> go & hey). Trots zat ik achter de piano en bedacht me dat het bijzonder leuk is om dit vaker te gaan doen.

Tips en Tops Marion en Nynke

+ Kennen van de namen werkt!

+ Er is ruimte voor grapjes

+ Je oogt meer ontspannen

+ Er is meer tempo/vaart dan de vorige keer

+ Leerling ook de beurt geven ('hij begon te stralen')

+ Goed pianospel en voor gezongen

- Stappen van theorie kleiner maken en eerst praktijk, dan theorie (dan wordt het duidelijker)

- Wanneer je het stopteken gebruikt, echt wachten totdat het stil is (dan is een compliment ook op zijn plek)

- Je kan ook gewoon vragen of de leerlingen je uitleg begrijpen

- Laat de leerlingen ook zelf nadenken (hoe zouden we een afstand van 4 tonen kunnen noemen?), je kan ook te veel informatie geven

- Wanneer je ezelbruggetjes gebruikt bij de secunde, ook ezelbruggetje bedenken voor terts en kwart (een lijn vasthouden)

Vandaag kwam ik er vooral achter dat voor ons vrij eenvoudige stof (secunde, terts en kwart) voor leerlingen helemaal niet makkelijk is (tenzij ze pianoles hebben). Ik vind het nog lastig mijn eigen stappen (die ik thuis bedenk) nog kleiner te maken, zodat ze voor de klas in begrijpbare stukjes zijn gehakt. Hebben jullie soms ook niet het gevoel van: 'snap dat nouhou, dit is toch gewoon zo'?

VO Stage - dag 3

Vandaag voor het eerst lesgegeven aan 2A3! Man oh man, dat was wel even werken. 

Voordat ik aan mijn lesonderdeel ‘luisteren’ kon beginnen, was mijn mentor Marion een ruzie aan het sussen tussen twee leerlingen. Vervolgens was het ook eerst tijd voor het nabespreken van het huiswerk en moest nog één groepje voorspelen vanwege het bandjes-project. Toen klonk ineens mijn naam: “we gaan nu beginnen met de les van Renske”. Daar stond ik dan, gelukkig zonder knikkende knieën en klotsende oksels, maar ik vond het wel spannend.

Afgelopen maandag had Marion mijn lesprogramma al doorgenomen en voorzien van feedback. Ik heb toen e.e.a. aangepast en er nog eens bewust over nagedacht. Ik wilde niet te veel veranderen om zo ook te kunnen ervaren waar je tegenaan loopt. En haha.. ik liep zeker tegen een aantal dingen aan! 

Wat was mijn plan:

Inleiding

De jongens zou 2 verschillende (doch eenvoudige) ritmes door elkaar klappen, de meisjes zouden een eenvoudig ostinaat zingen en dan was er voor mij nog ruimte om de melodielijn te zingen. Dit als inleiding op het begrip ‘muzikale lagen’.

Kern

Het beluisteren van 7 luisterfragmenten en zelfstandig het beantwoorden van de vragen die daarbij gesteld werden.

Waar ik vandaag vooral tegenaan liep was het houden van orde en rust. 2A3 is een drukke klas, maar dat is geen excuus en betekent ook zeker niet dat ze niet stil kunnen zijn. Ik merk dat ik vandaag aan het zoeken was welke ‘ik wil het graag stil hebben’-methode voor mij (en daarmee de klas) het beste werkt. Leerlingen benoemen werkt goed, maar het in de handen klappen voelde vrij nutteloos.

Een ander struikelblok was het inzetten van cadans tijdens de inleiding. Ik kon de leerlingen maar niet de 1,2,3,4 overdragen en de verschillende lagen klonken afzonderlijk van elkaar heel prima, maar samen klinkt er dan toch te veel om het voor de leerlingen duidelijk te laten zijn. 

Tijdens de luisteropdrachten vergat ik het vermelden van mijn verwachtingen (zelfstandig werken en niet praten totdat je de beurt krijgt om zo vaart in de les te houden), waardoor ik na elk luister fragment alsnog moest sssssst-en en het tempo dus omlaag ging.

Enkele tips en tops van Marion en Nynke:

Tip:

- van tevoren meer uitleg geven over dat wat je gaat doen

- wat meer vertrouwen tonen (benoem bijvoorbeeld: ik weet dat jullie dit kunnen)

- minder zakelijk zijn (mag wat meer sprankelen)

- wachten op complete stilte voordat je verder gaat

- zet dat wat de leerlingen moeten doen in stappen uiteen

- laat niet te veel gaten (te lang wachten op stilte, op het bord schrijven) vallen, leerlingen pakken die ruimte

Top:

- je maakt indruk met het kennen van de namen

- je beweegt goed door de ruimte en ziet daardoor veel (ook het geklier achter in de klas)

- je kan lachen om een grapje (van leerling)

- je geeft niet op als het niet gaat zoals je wilt

Zo aan het eind van de dag ben ik echt wel tevreden als ik mij bedenk dat dit mijn eerste les was. Ik heb (hoe cheesy dat ook klinkt) al weer veel geleerd; ik weet waarop ik de volgende keer (extra) moet letten. Het ging dan niet helemaal geweldig en ik heb genoeg tips gekregen om aan te werken, maar ik voel wel dat ik dit graag wil leren en dat is toch ook wel even prettig om te voelen!

VO Stage - dag 2

Alweer week 2 op het 'Boni'!

Hoewel ik het spannend vind, merk ik wel dat ik behoefte heb om zelf voor de klas te gaan staan en om dingen uit te proberen. Vandaag werd dat nogmaals bevestigd door het langzame tempo dat in alle 4 de uren aanwezig was. De leerlingen waren onrustig en onze mentor kreeg het tempo niet echt omhoog, waardoor Nynke en ik een beetje wegsukkelde, maar ook dachten: 'toe nouhou'!

Voor de Atheneum 2-klas stonden vandaag drie domeinen centraal: (voor)spelen, theorie en zingen. Bij de brugklas Havo was het vandaag tijd voor het zangtentamen en het nabespreken van de theorietoets. 

Op mijn programma stond vandaag het observeren van de omgang van mijn mentor met de stoorzenders in beide klassen en op welke manier ze de orde houdt.

Stoorzenders

Wanneer leerlingen zich storend gedragen, heeft Marion verschillende manieren om daar mee om te gaan:

- de leerling(en) bij naam noemen

- de leerling(en) bij naam noemen en vermelden wat er anders kan (wat van ze verwacht wordt)

- de leerling(en) bij naam noemen en een waarschuwing meegeven

- de leerling(en) bij naam noemen en zijn/haar storende gedrag benoemen

- de leerling even aandacht geven en er vervolgens niet verder op in gaan

- de leerling nog een keer de regels toedichten "je houdt je mond als ik aan het praten ben"

- de leerling en het storende gedrag negeren

- de leerlingen op een andere plek in het lokaal neerzetten

Marion is best soepel en 'dreigt' niet al te vaak met het feit dat de leerling zich moet melden bij de conciërge. Wel laat Marion duidelijk weten of de leerling een waarschuwing krijgt en benoemt ze ook hoeveel keer dat nog moet gaan gebeuren voordat er echt een consequentie aan vast zit. Marion haar stem verandert ook wanneer ze de leerlingen toespreekt bij negatief gedrag; die wordt lager en luider. 

Orde houden

Het houden van orde heeft ook te maken met de stoorzenders in de klas. Die zorgen ervoor dat de orde ontregeld wordt. Vorige week had ik hier ook al wat over geschreven en ook vandaag zag ik het volgende terug komen:

- in handen klappen

- sussen

- hand de lucht in en vinger op de lippen (vervolgens wacht Marion totdat het echt helemaal stil is.

- benoemen: "genoeg gekletst, we gaan ons nu concentreren"

- het herhalen van de regels wanneer onduidelijkheid voor onrust zorgt: "steek je vinger op als je wat wilt zeggen"

- stem verheffen: "nu is het genoeg"

- de beurt geven aan leerlingen die onrustig zijn of even niet opletten, op die manier betrek je ze toch weer bij de les.

- rondlopen en zonder iets te zeggen boeken plat op tafel leggen of stoelen goed zetten.

- mimiek gebruiken door net wat langer te kijken naar de leerlingen die aan het kletsen zijn en dan te wachten op oogcontact.

Marion heeft eigenlijk maar een keer of drie haar stem hoeven te verheffen om de aandacht te vragen. Daarnaast legt ze gelijk uit dat ze het jammer vind dat het onrustig is en geeft ze aan dat ze beter van de klas verwacht. 

Wanneer het wel goed gaat, geeft Marion gemeende complimentjes. Dit hoeft niet te gaan over de kwaliteit van dat wat klinkt, maar kan ook gaan over de inzet van bepaalde leerlingen of de klas in zijn geheel. 

Volgende week

Volgende week mogen Nynke en ik allebei een lesonderdeel geven in de tweede klas. We hebben met Marion afgesproken te werken volgens de verschillende domeinen. We mogen ook uit de methode werken, maar dat hoeft niet. We mogen heel veel doen, zo lang er maar een link is met de tentamenstof van deze periode. 

Volgende week ga ik met de leerlingen een luisterles(onderdeel) doen en gaat Nynke met ze zingen! Ik ben benieuwd..

VO Stage - dag 1

Eenmaal door de 'verboden voor leerlingen-deur' stonden we daar ineens... de lerarenkamer van het Bonifatius College in Utrecht.

Onze mentor, Marion Goes, was er nog niet en dus genoten wij heerlijk wat een kopje koffie/thee in de kamer waar, voornamelijk mannelijke, docenten nog snel voor de laatste bel een praatje aan het maken waren. Zo grappig om eens aan de andere kant van die deur of kamer te staan!

Toen Marion eenmaal op school was, zijn we gelijk meegegaan naar het muzieklokaal. Een prima ruimte, hetzij wat gedateerd, met tafels in twee U-vormen (Marion heeft duidelijk les gehad van een Erzsi of Suzan!) en aan weerzijdes van het lokaal ruimte voor instrumentarium.

Het oogde allemaal wat kaal. De oorzaak daarvoor was het musicalproject van de eerste klassen, waarvoor al het combo-instrumentarium naar de kantine was verplaatst. 

De les van het eerste en tweede uur, en daarmee de les van de 2e klas Atheneum, vond daardoor dan ook plaats in de kantine. Vandaag sloot deze klas namelijk het bandjesproject af waarbij de klas in groepjes van 5/6 een liedje moest presenteren. Via een songstencil voerde de subgroepjes liedjes op als 'What's up' van de 4NonBlonds, 'Fallin' van Alicia Keys en 'Blue suede shoes' van Elvis. Ze hadden allemaal een eigen taak; drums, bas, gitaar, keyboard of zang.

Een mooie mogelijkheid dus voor Nynke en mij om het niveau van de leerlingen en de werkwijze van Marion te observeren. Het niveau is volgens mij gemiddeld, met een paar leerlingen erbij die duidelijk al wat met muziek doen of gedaan hebben. 

Opvallend aan de werkwijze van onze mentor is dat zij goed werkt met verwachtingen. Ze geeft voor elke opdracht goed aan wat ze van de leerlingen verwacht; dat schept rust. Ook opvallend was het vertrouwen dat ze geeft aan haar leerlingen. Met een houding van 'ik weet dat jullie dit kunnen', motiveert ze de leerlingen om door te zetten of iets te verbeteren.

Na dit eerste blokuur, is het tijd voor nog een blokuur muziek. In dit blokuur komt de ene week havo brugklas 1B en de andere week havo brugklas 1D aan bod.

Hier duidelijk wat meer structuur vooraf met het opschrijven van een programma op het bord:

- doornemen huiswerk

- stof luister- en theorietoets doornemen 

- voorspelen 'Merengue'

- zingen

In deze drukke klas, met 30 leerlingen die zich snel laten afleiden, is zo'n programma niet overbodig. Marion lijkt redelijk hard te werken voor rust; om de aandacht te vragen klapt ze in haar handen, gaat haar hand omhoog (heee, daar is ie weer), haar vinger tegen haar mond en zoeken haar ogen contact met de leerlingen die storen. 

Het doornemen van het huiswerk verloopt vlot en er wordt stil gestaan bij de dingen die belangrijk zijn voor de toets. Ook hier komt het vertrouwen in de leerlingen weer terug, wanneer Marion vraagt om 'eerlijke vingers' van de leerlingen die hun huiswerk niet gemaakt hebben. Daarnaast worden de leerlingen er goed bij de les betrokken, zo mag een leerlingen voor op het bord de g-sleutel komen tekenen. 

Tot de pauze mag er vervolgens in duo's op de keyboards geoefend worden. Hierbij dragen alle leerlingen een koptelefoon of oortjes; het is geweldig "rustig". Na de pauze wordt er voorgespeeld waarbij opnieuw de leerlingen de hele tijd bij de les betrokken worden door hun medeklasgenoten te voorzien van een tip, top en cijfer tijdens het voorspelen. Tot slot zingen we met z'n allen 'Money, money, money' en 'I've got rhythm' en zien wij ook die liedjes over twee weken terug op de toets. 

Na deze muzieklessen ook een mentorles bijgewoond en overleg gehad met Marion over de komende weken.

Ik heb zin om aan de slag te gaan, al is het met al die indrukken ook wel lekker vandaag alleen even kort geassisteerd en geobserveerd te hebben. Op de school hangt een fijne sfeer en ook de groepen voelen goed aan. Ik kijk uit naar volgende week!

Stage 8 - in de rij!

Wat een geweldig leuke laatste les was dit.
De leerlingen luisterde goed en ik heb mijn hele progamma kunnen doen!
Op de planning:
- warming-up 'in de trein'
- ritme; herhalen van de dominostenen van vorige week
- kerstlied zingen
- twee activiteiten/liedjes herhalen van voorgaande weken

Voor de warming up liet ik de leerlingen in het midden van de klas 4 rijen (elk vijf leerlingen). Maar uit gewoonte gingen de leerlingen in de U-kring zitten; ik nummerde ze vervolgens en voila: vier rijen van vijf!
Eenmaal in de juiste positie leerde ik ze aan: tjoeketjoeke tuuttuut, tjoeketjoeke -klap-. Bij tuuttuut maakten ze de beweging van de machinist die zijn claxon laat horen. Dit was een soort van bruggetje dat ze moesten onthouden omdat het nog een keertje terug zou komen. Het geluid van de trein liet ik horen met schudeitjes en toen ik wat hoofdjes en voetjes in de maat zag bewegen, gaf ik aan dat ze me na moesten spreken. Ik: tjoe.. zij: tjoe.. Ik: tjoe wa was.. zij: tjoe wa wa.. et cetera. Dit ging goed, nu kwam er iets bij. Als ik mijn vinger in de lucht stak, kwam het tjoeketjoeke stukje terug! In het begin was dit lastig, maar na een herhaling of twee zat de vorm erin en ging het erg goed.

Voor de volgende opdracht, maakte ik gebruik van die vier rijen die er waren. Ik liet op het bord vier dominovolgorden zien. Boven de domino's staat een cijfer (van de rij), en ook of de rij 1 of 2 keer moet klappen of helemaal niet. Ik zal proberen een plaatje in te voegen, zodat dit wat duidelijker wordt :)
Bij deze opdracht bleek opnieuw dat herhaling de beste truuk is: na wat oefenen en duidelijk aangeven wat ik wilde horen, lukte het de klas (voor het eerst tijdens mijn stage) te klappen wat er stond! Ik was trots en ging door naar de volgende vier dominovolgorden. Er kwam een 'oeeehhh' uit de klas, maar toen ik langzaam door bleef tellen, bleken ze ook deze volgorden prima te kunnen klappen. Leuk om te merken dat mijn vraag om op het puntje van hun stoel te gaan zitten en hun rug te rechten de concentratie het laatste rondje vergrootte.

Tot slot: het kerstlied. Morgen treden ze op, op het podium in het midden van de school en ik dacht dat ik vandaag nog even wat herhalen moest. Ik zette de band aan en.. de leerlingen zongen uit volle borst mee! Ook het lastige bruggetje, ze hadden duidelijk geoefend met de juf en de cd die ik had achter gelaten. WOW! Vandaag alleen nog de gebaren bij de tekst gedaan, die voor veel plezier zorgden.

De geluidsboom was een activiteit die ik de allereerste les gedaan had en nu wilde herhalen. Wel opnieuw even de regels van het spel besproken, maar dit spel konden ze prima spelen. Ook mijn gitaar had ik niet voor niks mee; omdat juf Nienke de sinterklaasblues nog niet gehoord had, hebben we deze nog een keer voor haar gezongen.. bovendien: als ze heel mooi zongen, dan zou Sinterklaas het in Spanje nog steeds kunnen horen! Het was een leuke afsluiting en toen ik daarna van de klas een boekje met tekeningen, chocolaatjes en een kaarsje kreeg, merkte ik wel dat ik het jammer vind dat ik hier wegga. Maar als in januari de nieuwe instrumenten zijn gearriveerd, heb ik afgesproken nog een keer langs te komen (kan ik gelijk uitleggen waar de cabassa, guiro en agogobells vandaan komen)!

We hebben het een tijdje terug over ons credo gehad en de volgende uitspraak van Robert (groep 5) past daar volgens mij prima tussen:
Muziek, oh het is muziek en muziek, oh, het kan niet beter dan muziek.

Stage 7 - beetje rommelig

Om nou te zeggen dat ik ontspannen naar mijn muziekles ging.. nee, voorbereid dat wel.. maar met een slechte nachtrust, beginnende keelpijn (ik kan er een boek met ervaringsverhalen over schrijven) en een nog te leren tentamen cultuurgeschiedenis in mijn hoofd en lijf, was ik niet ontspannen. Achteraf heb ik dan ook het gevoel dat ik mijn lesprogramma erdoor heen gerost heb en hebben de leerlingen niet alle doelen behaald die ik had opgesteld. Tijdens de nabespreking met mijn mentor bleek ook dat er veel te veel op het programma stond dan voor de doelen haalbaar was. juf Nienke gaf aan dat ik beter 2 activiteiten heel goed kan uitwerken en doen, met een spel achter de hand, dan alles half. Daar heeft ze gelijk in.. 

Op het programma stond vandaag:

- warming-up: 'ja' doorgeven (zie feedback erszi stage 5)

- ritme oefening met dominostenen

- klankverhaal 

- kerstliedje

De warming-up kan ik iedereen aanraden; de leerlingen waren geconcentreerd en vonden het ook nog eens hartstikke leuk. Sommige zaten letterlijk op het puntje van hun stoel. Er kwam dus flink wat energie uit de groep!

Bij de ritme-oefening was ik wat chaotisch; mijn uitleg haperde en ik was mijn route even kwijt Sommige kinderen mochten vandaag instrumenten van thuis meenemen om te laten zien en te laten horen en te gebruiken bij deze oefening. Als ze geen instrument hadden, mochten ze van thuis een voorwerp meenemen dat ook geluid maakte (ik had een aantal voorbeelden genoemd). Helaas was meer dan de helft dit vergeten... dan klappen ze maar, ze hebben altijd hun handen nog!! Op het bord de grafische notatie van de dominostenen laten zien; 3 verschillende soorten stenen (met 1 stip, 2 stippen of geen stip). Sommige hadden snel door wat de bedoeling was, maar ik kreeg de groep in zijn geheel niet 'aan de praat'. Omdat ik weet dat ze dit wel kunnen, ben ik gestopt en ga ik het volgende week in subgroepjes aanbieden.. dit moet lukken!

Door naar het klankspel (uit 100 nieuwe muziekspelen). De groep eerst verdeeld in de verschillende geluiden: vuurwerk, trommels, voetstappen, scherven et cetera. Dit ging rommelig.. veel vingers, weinig respons op mijn vraag en verzoek, dat ik even dacht: ik skip deze opdracht helemaal, maar huuphuuphuupbarba juist ja, zaten ze ineens waar ik ze hebben wilde. Daarna geoefend per groep en vervolgens het verhaal voorgelezen waar de geluiden door de leerlingen vertolkt werden. Dit ging goed, al merkte ik hier dat er weinig tempo in een opdracht als deze zit waardoor er een paar gingen hangen. Ik ben hier totaal vergeten te vertellen waarom ik dit wilde doen, terwijl het maken van een klank- of hoorspel toch echt appel doet op concentratie, voorstellingsvermogen en samenwerken.

Het liedje dan.. ik had maandag een mail van juf Nienke gehad of ik een kerstlied wilde aanleren met gebaren, want de leerlingen mogen volgende week optreden. Leuk idee, maar waar waar haal je tegenwoordig een kek kerstlied, dat niet godsdienst-gebonden, is vandaan?

Gewoon zelf doen! En dus was ik heel erg gelukkig dat combo en piano gister uitvielen.. ik heb twee uur lopen youtuben naar instrumentale versies van Let It Snow! en heb met garageband zowaar een Nederlandstalige kerstdeun (instrumentale versie en een met zang) in elkaar kunnen knippen en plakken. Het resultaat: Kom erbij! Ik was heel erg nieuwsgierig of het lied aan zou slaan bij de leerlingen, maar dat deed het gelukkig. De eerste twee coupletten zitten erin, volgende week alleen het middenstuk en de gebaren erbij. Voor de zekerheid toch nog maar een cd met beide versies op school gelaten, dan kunnen ze tot volgende week lekker oefenen en zingen.

De feedback over mijn volle programma was een juiste, want ik ben echt moe na deze les. Erg intensief als er zoveel in een uur gebeuren moet. Daarnaast had ik geen alternatieven bedacht..

Wel fijn om mijn mentor er weer bij te hebben. Ze heeft me een tijdje niet voor de klas gezien en vond het leuk om te merken dat er toch wel wat veranderd was: ze merkte vooral de natuurlijke klik op tussen de leerlingen en mij en dat ik de leerlingen wat strenger durfde aan te spreken op ongewenst gedrag. 

Geen casus of vraag deze keer.. ik doe heerlijk een gezichtsmasker op en probeer gewoon even te ontspannen.

Stage 6 - Hard en zacht

Vandaag een volle les gepland en ik was erg benieuwd hoe het zou gaan vandaag, helemaal met een extra paar ogen van Jeroen erbij! Helaas weer zonder mijn eigen mentor, maar gelukkig stond juf Lesley van groep 3/4 voor de klas.
Op de planning stond het oefenen met hard en zacht, het herhalen van de Sinterklaasblues (+ nieuw couplet) en een spelletje ter aflsuiting.

Eerst even 'up'warmen! Na de leerlingen al in de positie te hebben gezet voor de opdracht erna, gaf ik aan dat ze zo stil mogelijk moesten gaan staan. Ik zette de cd aan (Mika - Love today, zit flinke beat/puls in) en gaf aan welk onderdeel van hun lijf ze bewegen mochten: hoofd, pink, linkerschouder, rechtervoet.. Het was erg leuk om te zien dat de leerlingen hier heel veel plezier in hadden!
Voor de opdracht die we daarna gingen doen, zaten de kinderen dus al goed op de plek. Ik had de klas opgedeeld in twee- en drietallen. Elk groepje kreeg dezelfde opdracht, kaartjes (met grafische notatie) en twee instrumenten (klein instrumentarium). Voordat ik al het materiaal uitdeelde, sprak ik eerst de opdracht door. De kaartjes geven aan hoe (hard of zacht) er gespeeld kan worden. Toen de leerlingen eenmaal de kaartjes hadden, deed ik op een instrument een kaartje voor en mochten ze overleggen welk kaartje het was. Na nog een voorbeeld gegeven te hebben, was het tijd het zelf te doen. Ik liep langs met de instrumenten en deelde deze uit. Niet iedereen bleek gelijk aan de slag te kunnen; mijn uitleg was net te weinig dat het in een keer gesnapt werd en ik liep in de klas naar elk groepje toe om het een keer samen door te nemen. Eenmaal zelfstandig aan de slag, vond ik het geweldig (echt!) te zien dat iedereen mee deed. De een maakte muziek en de ander luisterde en koos het plaatje. Ik liep langs de verschillende groepjes om te kijken hoe het ging en was niet helemaal voorbereid op het feit dat een groepje heel snel klaar was en een ander groepje heel erg rustig aan deed. Uiteindelijk toch maar afgerond en de opdracht nabesproken: 'waarom gebruiken we hard en zacht in de muziek'? Lastige vraag, maar na een voorzetje gingen er wel een aantal vingers de lucht in.
Vervolgens terug naar de U-kring en wat eerder aan het zingen begonnen: de Sinterklaasblues, jaja daar is 'ie weer!! Zelfde vorm als vorige week: eerste spreken, dan voor-en nazingen en dan pas samen zingen met gitaar. Omdat we bij de vorige opdracht met hard en zacht bezig waren geweest, liet ik de leerlingen nu ook het verschil maken: 1e couplet zacht, 2e hard(er) en 3e weer zacht. Ik was tevreden en moest van binnen heel hard lachen toen zichzelf na het eindakkoord (ze voelen ook echt dat het lied na de E7 - A is afgelopen) een applaus willen geven haha.. tevens was ik hier erg blij dat alle leerlingen meezongen. Ik fluisterde de leerling die al 3 weken niet meezingt voordat we begonnen snel toe dat ik wist dat hij vandaag vast heel mooi ging zingen, en jawel ook hij kan zingen!

Het volgende spel tot slot: leerling A krijgt blinddoek om en bewaakt zijn schat/ de tamboerijn, leerling B (die aangewezen wordt) probeert vervolgens die schat te stelen. Leerling A probeert wanneer hij denkt dat de tamboerijn gepakt wordt, ook te grijpen naar het instrument. Hier ook weer het 'zacht' terug laten komen: 'stel je bent zwarte piet, dan moet je ook heel zachtjes doen, anders worden de mensen wakker'. De leerlingen vonden het allemaal erg spannend en deden leuk mee.

Hieronder aantal tips en tops van Jeroen:
Tips
- geen instructie door het schuiven heen
- voordoen van de kaartjes: let erop dat het klopt wat je speelt en geef van elk type kaart een voorbeeld
- laat iedereen zijn antwoord aangeven en laat ook de leerlingen wat voordoen (om te checken of ze het begrijpen)
- instructie herhalen als alles is uitgedeeld
- spreek een wisselmoment af (op tijd of 'als de bel klinkt dan..')
- geef bij het nabespreken zelf voorbeelden als er geen tot weinig respons vanuit de klas komt
- zet je benodigdheden start-klaar, dat scheelt tijd
- niet meezingen als de klas zingt; dan kun je echt horen wat ze zelf kunnen
- laat de kinderen zonder af te tellen inzetten na het intro

Tops
- duidelijke structuur bij het begin van de les: wat gaan we doen vandaag
- drietallen maken werkt
- de namen weet je goed, dat helpt
- je doel: 'iedereen erbij betrekken' wordt gehaald!
- goed in het geven van complimentjes
- herhalen van regels die eerder afgesproken zijn
- voorzingen + ritmisch spel
- kiezen van coupletten die zachter moeten
- ze vinden het leuk (bij het spel)
- tijdsplanning klopt

Casus

Deze week geen casus vanuit stage, de dingen die 'lastig' waren of niet goed liepen, heb ik gelijk met Jeroen en juf Lesley kunnen bespreken. Ik heb hierbij voldoende tips gekregen die ik een volgende keer zou kunnen toepassen. 

Een struikelmoment was er bijvoorbeeld toen de groepjes in een verschillend tempo aan de slag gingen; ik had daar geen rekening mee gehouden en had ook weinig alternatieven achter de hand. Jeroen gaf aan dat ik een volgende keer a) ieder zijn eigen kaartjes zou kunnen laten spelen (ieder groepslid 3 kaartjes), b) een tijdafspraak maak (over 4 minuten wisselen we van speler) of c) een ander wisselsignaal afspreek: "als ik geluid maak met de belletjes, dan..". 

Nog twee weken mensen!! Wat zijn we goed bezig!!