maandag 31 mei 2010

BO Stage - STARR


De les waarop ik reflecteer is de eerste musical-doorloop van de lln.

Situatie:
Groep 3
In de aula van het hoofdgebouw, op het podium
Van 11-12
30 leerlingen (18 jongens, 12 meisjes)
Er zitten 4 jongens en 2 m
eisjes in de groep die regelmatig alle aandacht opvragen
De musical is over 2 weken, maar we kunnen alleen deze les oefenen op het grote podium
Kim en ik geven vandaag niet echt les, maar coachen het geheel (zowel voor als achter het gordijn)
De reden voor de doorloop op dit moment: we kunnen alleen vandaag oefenen en de lln. hebben het podium (met decorstukken) nog niet gezien en weten dus ook niet waar ze moeten zitten en/of staan. Vandaag dus extra aandacht voor de verschillende locaties en decorwissels. In het kader van 'niet te veel praten, maar doen', laten we eerst de decorstukken zien en doen we gewoon in 1 keer het hele verhaal oefenen.

Taak:
We hebben de lln. opnieuw kennis laten maken met de gehele vorm van de musical; het verhaal, de liedj
es, de dansjes, het speelstuk en de decorwissels.
Het is mijn taak om vandaag het verhaal duidelijk voor te lezen, de lln. te helpen bij hun zinnen/decorwissels/inzetten bij de liedjes/helpen bij de dans.
Ons leerdoel was dat de lln. na vandaag zouden weten wanneer, waar en hoe hun 'rol' op het podium is. Mijn persoonlijke doel was om elke lln. betrokken te houden bij de doorloop omdat sommige best lang op het podium staan en andere wat minder lang. Ook wilde ik wat eerder duidelijk reageren bij ongewenst gedrag na aanleiding reflectie Christianne de week ervoor.
Ik wilde aanwezig zijn als docent en coach, als iemand met leiding en die duidelijk is.

Actie:
Ik heb met de lln. eerst afspraken gemaakt voor op deze locatie en verteld wat een doorloop is. Ook heb ik vast wat decorstukken laten zien, zodat ze allemaal alvast wisten wat er was.
Tijdens het voorlezen maakte ik oogcontact en verbaal contact om de lln. met zinnen te herinneren aan hun rol. Daarnaast deed ik die muziek aan, hielp ik de decormannen met het wisselen van de blokken, gaf ik de inzetgebaren, danste ik het dansje mee en vroeg/ keek de lln. zo nu en
dan tot stilte.
Het lukte me 'maar' 2 keer duidelijk genoeg te zijn naar verschillende lln. die niet stil konden wachten op hun beurt, in de gordijnen zaten, van het podium af sprongen, omgekeerd iets anders zaten te doen, etc.

Resultaat:
De keren dat ik duidelijk/streng aangaf dat ik bepaald gedrag niet kon waarderen, merkte ik dat de lln. de boodschap begrepen en verder rustig bleven. Het lastige met een podium is dat ik niet alles kon zien van wat er achter het gordijn gebeurde.
Het oogcontact naar de lln. met zinnen werkte wel heel goed en ook de inzetgebaren waren kloppend, al willen de lln. het liefst gelijk gaan zingen als je ze een begintoon geeft.
Er was chaos doordat Kim en ik zoveel dingen moesten doen, met zo weinig handen, voeten en ogen.
Leerdoel voor de lln. en mijzelf is niet helemaal behaald.

Reflectie:
Ik was niet heel erg tevreden over deze doorloop. Het was vermoeiend, er was geen rust en weinig duidelijkheid. Voor Kim en mij was het zo hard opletten geblazen dat ik af en toe het idee had dat we het feit dat de lln. moesten weten wanneer ze waar moeten zijn een beetje vergaten.
Voor de lln. was het podium zo spannend met al het decor en de gordijnen dat er een soort extra energie vrijkwam die niet meer te stoppen was. Op zich heel leuk natuurlijk en ze waren betrokken, maar die betrokkenheid ging naar mijn idee wat verloren in de tweede helft van de doorloop bij de lln. die even niet zoveel te doen hadden.
Wel was ik ontzettend trots op onze solozanger, de meisjes met hun vlinder-dans, de vissen, de stormspelers, dappere dax die ineens ging improviseren en het plezier bij de Olé's in het eindlied. Ook trots was ik op Kim, die net als ik, met rood hoofd aan het werk was op het podium, achter het podium, voor het gordijn, achter het gordijn.. het hield niet op!

Volgende keer iets strenger zijn op de regels die gelden tijdens de doorloop. Meer aanwijzingen voor de lln. op bijvoorbeeld het speelvlak (tape waar ze moeten staan). Meer kleine communicatie tussen Kim en mij (triangel om aan te geven of ze achter klaar zijn voor decorwissel o.i.d.) en vooral de lln. verbaal laten herhalen wat er gebeurd en vragen laten stellen.

Geen opmerkingen: