Geen stage, maar wel AMV!

Dat het fijn is om al vroeg in de studie een netwerkje op te bouwen, bleek vandaag handig uit te pakken. Omdat onze mentor deze week in Berlijn zit, verviel onze stage en mochten Nynke en ik vandaag komen kijken bij de speciale 'symfonie-les' van de leerlingen van Anneke (ooit mijn docent AMV toen ik 7 was en dat is ze nu nog steeds).

Om 17u werd er verzameld bij een kerk in Amersfoort, waar op dat moment de spelers van het jeugd-symfonieorkest repetitie hadden. Om 17u mochten alle kinderen naar binnen met alle papa's en mama's en was de kerk goed gevuld. 

De dirigent speelde met het orkest o.a. een mars van Tsjaikovsky en liet verschillende instrumenten apart horen: 'en dit hier dat zijn een soort grote violen, die noemen we cello of celli, kunnen jullie even wat laten horen?'. Toen de leerlingen van Anneke vervolgens met het orkest mochten meezingen was het echt heel bijzonder dat wij erbij zaten. Vele kinderstemmen zonder het lied 'De Gelaarsde Kat', een tekst op de melodie van A Ford (hunk, hunk, rattle, rattle..) en waarvoor speciaal een arrangement geschreven was voor het orkest.

Wat een leuke ervaring met betrekking tot kunsteducatie. Er kwamen ineens vragen uit de zaal: 'hoe oud moet je zijn om bij een orkest te kunnen spelen', 'is het moeilijk om zo'n orkest te leiden' en 'zit er ook een gitaar in het orkest'. Zo leuk om al die oren naar voren gericht te zien staan en dat de leerlingen op deze manier echt een (klank)voorstelling kunnen maken van hoe een viool en een klarinet nou samen klinken. 

Ik weet van mijzelf dat ook ik 50 minuten heb lopen stralen, dat ik heb genoten van de enige jongen in het orkest die contrabas speelde en het meisje van 9 op haar picolo. Maar vooral dat ik weer eventjes heb mogen voelen dat kunstonderwijs ZO LEUK kan zijn! En dat voor 50 minuten haha.. 

Ik ga mijn netwerk gewoon goed in de gaten houden!!