Vorige week had Nynke dezelfde compositieopdracht ('countdown' uit de methode Intro, opdracht aan de hand van cijferreeksen) gedaan met 1D, en heb ik goed kunnen zien wat ik anders of juist hetzelfde aan moest pakken. Met de vorige les in mijn achterhoofd en alle tips van Marion, was het resultaat bijzonder prettig: 30 leerlingen hebben vandaag precies gedaan wat ik voor ogen had!! De druk zat er wel een beetje op, want 3 juni (en dat lijkt nog een poos te duren, maar dat is voor deze klas enkel twee lessen verder dan vandaag) moet de compositieopdracht voorgespeeld worden voor een cijfer.
Mijn plan vandaag
- afspraken maken (stilteteken, verwachtingen uitspreken)
- opdracht klassikaal uitleggen (eerst vertellen, dan voordoen, dan samendoen)
- leerlingen in groepjes verdelen, plek van oefenen aanwijzen, tijd aangeven (15 min) en aangeven dat ik verwacht dat er goed wordt samengewerkt en er niet op de instrumenten gespeeld wordt
- na de groepsopdracht 2 groepjes op het podium hun compositie voor laten doen
- vertellen wat er tijdens de opdracht goed ging (er is niet op de instrumenten gespeeld, wat goed!!!) en wat de volgende keer beter kan of verandert kan worden
- zingen ('Make you feel my love' is echt een hit in de klas)
Ik ben echt heel erg tevreden over mijn les, mijn houding en de leerlingen vandaag. Hoewel ik nog wat langer kan wachten op stilte voordat ik doorga met mijn verhaal, hebben de leerlingen mij vandaag overtuigd van 'hoe het kan'. Daarmee bedoel ik dat er vandaag gestructureerd en geconcentreerd gewerkt is, maar er toch ruimte was voor een grapje, individueel gesprekje of ruis. Ik denk dat mijn kleine-stappen-plan bij de instructie gewerkt heeft; (bijna) alle leerlingen wisten voordat ze zelf aan de slag gingen wat de bedoeling was en waren allen binnen de 15 min klaar! Het was voor mij op deze manier mogelijk om elk groepje even aandacht te geven, wat a) goed is om te zien of iedereen meedoet en b) leuk is om wat individueler te werk te kunnen gaan.
Het zingen was wederom geweldig; ik vind het heerlijk om voor te zingen en te spelen en te zien dat het voor de leerlingen ook een rustmoment betekent (het applaus nam ik graag in ontvangst). Bij het zingen mag ik nog wel wat meer letten op mijn eigen articulatie, maar ook vragen om duidelijke articulatie bij de leerlingen. Ik heb de neiging 'lekker' door te zingen en de kwaliteit een beetje op de achtergrond te houden, volgende keer even aanpakken dus!
Casus
In brugklas 1B zit Mohammed, een op het eerste gezicht vriendelijke jongen van Marokkaanse afkomst. Mohammed houd van aandacht en of hij die nou op een negatieve of positieve manier kan krijgen, lijkt hem niet zoveel uit te maken. Tevens vertoont hij een soort van ambivalent gedrag (wanneer twee tegenovergestelde gedragingen/houdingen mixen); zo liet Mohammed vandaag heel kwetsbaar gedrag zien (huilen), maar ook agressief (door ruzie te maken).
Dit alles maakt het best lastig om te kiezen hoe ik wil reageren op zo'n jongen, want met zijn gedrag stoort hij de les en anderen (al is het niet erg genoeg om hem weg te sturen). Maar ik wil hem niet te veel aandacht geven, want dat zou een beloning zijn. Compleet negeren is echter ook niet de optie..
Toen ik vandaag voor de zoveelste keer zijn naam noemde zei hij: 'mevrouw, u zegt mijn naam te vaak'. Waarop ik zei: 'ik wil best jouw naam niet noemen, maar dan moet je er ook niet om vragen'. Deze reactie kan natuurlijk, maar wil ik niet de hele tijd gebruiken.
Op welke manier zouden jullie zo'n jongen de aandacht geven die hij nodig heeft (is wat anders dan de hoeveelheid die hij vraagt), zonder je eigen aandacht naar de rest van de groep te verliezen?
1 opmerking:
Hij heeft dus behoefte aan aandacht: wel, geef het hem, vóórdat hij erom 'moet' vragen, want dan laat je bij hem op welke manier hij dat doet (positief of negatief) en het moment waarop (meestal niet het moment dat jij daar ruimte voor hebt).
Gewoon, bij het binnenkomen. Zorg dat je hem echt ziet: 'Ha Mo! Gezellig dat je er bent!', zeg desnoods iets leuks over z'n kleren, of over positief gedrag dat je de vorige keer van hem gezien hebt, of gewoon een knipoog.
'Wie goed doet, goed ontmoet' of 'wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet', maar dan in de variant: 'wat jij wel wilt dat jou gebeurt (erkenning!), dat dat jouw gedrag ook kleurt (erkenning geven, dus)' (best lelijk, maar in het kader van ons positivisme wel op z'n plaats), zijn niet voor niks veel gehoorde spreekwoorden.
Een reactie posten